Nie była to pierwsza — ani zapewne i ostatnia — sytuacja, w której to domowy kotek wraca pewnego dnia z ciekawym prezentem dla swoich dwunogów. Para łysych istot zaniepokoiła się stanem swojej kotki — Marcelinki. Zabrali swojego pieszczoszka do osiedlowej Kliniki, wtem wszystko się wyjaśniło. Zaokrąglona Marcelinka spodziewała się kociąt.
Wiele było rozmów i domysłów, podczas których odmawiano pupilce opuszczania ich gniazda. Z całej ich trójki tylko okrągła kotka wiedziała kto też był ojcem jej kociąt, no i jak w ogóle doszło do owego incydentu.
Na początku wspomnieć trzeba, iż niewiele potrzeba, by kotce zaimponować. Ot ciekawie wyglądający kąsek, dobra rozmowa, bądź wspólne wygrzewanie się na rozgrzanej masce samochodu. Właśnie tak spędzała czas przez kilka dni z niejakim — Kapslem. Włóczęga, który upodobał sobie podróże i niespecjalnie długo zostawał w jednym miejscu. Ich relacja nie była więc usiana różami, ot — podczas wspólnego odpoczynku rozwinęła się rozmowa o kociętach, a potem oboje stwierdzili, iż chcieliby zobaczyć z jakimi wiąże się to doznaniami. Rozeszli się po owym wydarzeniu i już więcej nie zobaczyli, koniec historii.
Marcelinkę nieszczególnie martwił fakt, iż była ciężarna. Jak to sama mówi ”Jedna fałdka więcej, czy mniej różnicy nie robi.” Jej ludzie byli jednak innego zdania. Zaczęli podchodzić do kotki z jakimś dystansem. Jej legowiska zniknęły z miejsc, w których dotychczas stały. Odmawiano jej pieszczot, a dnia pewnego zabrano ją na przejażdżkę samochodem. Cała podróż skończyła się nie tak, jak oczekiwała. Wyrzucono ją z samochodu gdzieś w lesie, a potem była zmuszona obserwować jak jej ludzie odjeżdżają… Mogłaby za nimi biec, to prawda. Ale jest jedna, jedyna rzecz, która miejsca mieć nie ma i nie będzie…
Marcelinka nie biega.
Pulchna kotka błąkała się kilka dni po lesie, nie potrafiąc niestety polować… A przynajmniej nie tak dobrze, jakby chciała. Zwierzyna powinna w końcu sama wskakiwać w jej łapki, a nie zmuszać ją do jakiegoś ciężkiego wysiłku! Musiała więc odpoczywać, bardzo dużo odpoczywać! Gdy raz złapała myszkę, owocne łowy świętowała ucinając sobie drzemkę dla urody. Gdy przeszła Grzmiącą Ścieżkę, również musiała się zdrzemnąć. Marcelinka uwielbiała spać, uwielbiała odpoczywać i wygodę. Ciąża tylko i wyłącznie jej zamiłowanie nasiliła. Wkraczając więc w pobliże terenów, które zajmowały Cztery Klany i czując intensywne zapachy z granic jednego Klanu… musiała się zdrzemnąć i odpocząć.
Dopiero po przebudzeniu przypomniała sobie kotkę, którą spotkała wiele, wiele czasu temu. Gderała jej coś tam o Klanach, że szuka jednej starej pieszczoszki i w ogóle. Pomysł sam pojawił się w jej główce, od razu wydając jej się wyśmienitym planem.
Pierwszy Klan, na który się natknęła, był Klan Wichru. Spytała napotkany patrol o drogę do Klanu… jaką to on miał nazwę? Cień! Tak Cień!
Szczęście, iż napotkane koty wskazały zagubionej pieszczoszce drogę.
Jakiś czas później Marcelinka ułożyła się wygodnie w pobliżu granicy Klanu Cienia i zasnęła. Ciężko było obudzić Marcelinkę, dlatego też ci, którzy znaleźli ją śpiącą na granicy Klanu, musieli poświęcić dobry kawał chwili.
Pierwsze co przyszło jej ujrzeć, gdy tylko uchyliła powieki to pyszczek kotki… wąski, krzywy i znany. Koza! Świeżo upieczona przywódczyni Klanu Cienia właśnie wróciła z wyprawy. Towarzyszyła jej inna wojowniczka — Błękitne Bajorko. Obie na zakończenie wyprawy dostały kolejne wrażenia w postaci pulchnej kotki, która jakoś przy okazji wspomniała, iż lada dzień będzie chyba rodzić… ale CHYBA! Bo niezbyt wie kiedy nadejdzie odpowiednia pora.
Kozia Gwiazda księżyce temu miała przyjemność spotkać Marcelinkę na osiedlu, to właśnie ona wskazała jej drogę do poszukiwanej wtedy — Macaroni. Pierwszą więc rzeczą, którą Kozia Gwiazda uczyniła za swojej kadencji, było przyjęcie Marcelinki do Klanu.
Kilka dni później była pieszczoszka urodziła. Zapytana o tym jak wspomina poród, odpowiada, że niezbyt dobrze… Kiedy udawało jej się zmrużyć oczy, była wybudzana przez skurcze, a kiedy po zakończonym porodzie zaczęła przysypiać… Rozbudzono ją, by poinformować, że nie powinna spać na grzbiecie, bo kocięta nie mają wtedy dostępu do mleka.
Marcelinka ceni sobie odpoczynek i wygodę, widząc jednak swoje kocięta, potrafi odmówić sobie drzemki na urodę, by poświęcić im swój czas i opowiedzieć o swoich osiedlowych podbojach.