Trening Księżycowej Łapy

[Księżycowa Łapa.]

Wspaniale. Niespecjalnie cieszył się z poczucia jak coś mu chrupie pod zębami, ale pocieszał się tym, że chociaż zaraz będzie miał to z głowy. Swoją drogą - łba postanowił użyć. Dorzucił zająca do rudzika, przykopał je oba, a potem ruszył dalej, mając nadzieję że kolejny zwierz będzie tak łatwy do złapania, jak te dwa poprzednie. Póki co, w końcu, miał tyle szczęścia, że aż... dziw! Gwiezdni może nad nim czuwali.

[Nadpływająca Ławica]

Jego rozmyślanie nad tym, czy uda mu się złapać kolejną zwierzynę było logiczne, ale warto było mieć wiarę w siebie. W końcu wojownikom również raz idzie lepiej, raz gorzej, prawda? Tymczasem - mógł iść przed siebie, ale nie widział narazie nic. Była cisza i długo nic, poza bielą i leciutkim wiaterkiem. I wtedy mógł usłyszeć piski. A piski dobiegały gdzieś od strony prawego ucha, zza zasp.

[Księżycowa Łapa.]

Mógł spacerować. Na dobrą sprawę, niespecjalnie się tym przejmował. I chyba wziął to do siebie, bo piski... zignorował. Być może błędzie założył, że jest to mysz. Co za tym szło - najmniejszego zamiaru nie miał jej łapać teraz. Gryzło go to, że musiałby zabić coś, co chciał oswoić...

[Nadpływająca Ławica]

Jakże niespotykanym było dla Przypływ, która zobaczyła mysz z drzewa, obserwując kocura chodząc po koronach drzew, że ten zostawił mysz. Przekręciła głową i westchnęła, ale obserwowała dalej.

Jeżeli nie interesowały go piski, świadczące o obecności gryzonia, to dostał od losu kolejną szansę. I tutaj również na szali było coś postawione, ale tym razem nie miłość, a nienawiść! Czy Księżycowa Łapa będzie chętny złapać traszkę, która właśnie wyszła na kamień, znajdujący się z dwie lisie długości przed nim? Płaz póki co był odwrócony tyłem, stanowił łatwy łup, ale pod światło było widać jego lśniące, lepkie ciało, a łapki i ogon zapewne były glutowate.

Takiej zdobyczy Nadpływająca Ławica z pewnością by nie przegapiła i jeśli zobaczy, że Noc ją wymija, to sama po nią zejdzie! A co. Może nie jaszczurka, ale bardzo podobne!

[Księżycowa Łapa.]

Można było się spodziewać reakcji Nocy. Po raz kolejny postanowił okazać łaskę. Ze skrzywionym nosem, ruszył dalej. Wolał chodzić w nieskończoność i szukać czegoś, co nie sprawi że ten zwymiotuje przy najmniejszej próbie złapania tego w mordkę. W końcu, mówił nawet Przypływ, że tych wszystkich łysych zwierząt się...brzydzi...

[Nadpływająca Ławica]

Co za szok! To też ominął. A stosik miałby dwie nowe zdobycze... no cóż. Junior nie znał jeszcze powagi tego, jak ważne jest łapanie czego się da. Musiał kawałek, dość długi przejść bez niczego. Jak za karę od Gwiezdnych. Dopiero po długim oczekiwaniu zobaczył jak za niską górkę śniegu przed nim zlatuje coś brązowego, a tuż za tym leci czarne ptaszysko. Coś mu spadło i zlatywał, by to znaleźć. Jeśli junior postanowił spróbować z ptakiem, to mógł zobaczyć jak ptaszysko przebiera w śniegu, żeby odnaleźć to co mu spadło i nie dostrzega terminatora.

[Księżycowa Łapa.]

Spacer mu nie przeszkadzał. Mógł, na dobrą sprawę, nie złapać już niczego więcej. Szczególnie, że spacer przyniósł mu przyjemny rezultat, w postaci ptaka... którego to, szczerze mówiąc, losem się nie przejmował. Z tego też powodu szybko przeszedł do odpowiedniej pozycji, i na ugiętych łapach zaczął się powoli zbliżać pod wiatr, uważając żeby to nie hałasować - zaglądał pod łapy, krok miał spokojny. Co jakiś czas zatrzymywał się też w bezruchu, żeby zmylić ptaka. A gdy był dostatecznie blisko - hops! Miał zamiar ukręcić mu kark.

[Nadpływająca Ławica]

Nocy nie zajęło długo dojście do ptaka, a potem skuteczne ukręcenie mu karku. Ptak zawisł beznamiętnie w jego pysku.

Przypływ zeszła z drzewa spokojnymi ruchami, mając zamknięte oczy, bo dalej jej nie przechodziło i z otwartym nie potrafiła ani wejść, ani zejść z drzewa. Potem skierowała się wpierw do traszki, którą podeszła w pozycji i z przerzuconym ciężarem ciała, a potem skoczyła i pojmała w pysk. Zagryzła jej malutkie gardło, po czym skierowała się bezpośrednio do Księżycowej Łapy. Uśmiechnęła się z piszczką w pyszczku, spoglądając na jego piszczkę. Odłożyła płaza. - Piękny okaz, dobrze ci poszło. Nie chciałeś złapać traszki, rozumiem, ale myszy? Nie jesz myszy i tylko chcesz się z nimi przyjaźnić? - Musiała spytać bo ją to intrygowało.

[Księżycowa Łapa.]

Poszło łatwo. Chwilę później - pojawiła się też Przypływ. Przesunął na nią wzrok, nadal trzymając w mordzie piszczka, moment potem się krzywiąc pod nosem. Złapała to paskudztwo... dobrze, że przynajmniej on nie musiał się z tym męczyć. Na pochwałę machnął głową. Odłożył ptaszka, odsuwając go od traszki, tak by się przypadkiem nie zetknęły.
- A czy ty zaatakowałabyś coś, czym chcesz się zajmować - spojrzał na nią, unosząc jedną brew do góry. Bo... on chyba nie wyobrażał sobie czegoś takiego. To było okrutne, musiałby nie mieć serca, żeby podnieść łapę na cokolwiek, czemu chciał dać schronienie.

[Nadpływająca Ławica]

- Nie postawię się w takiej sytuacji, bo nie chcę się zajmować żadnymi piszczkami. Poluję na nie. - Odpowiedziała terminatorowi, który zapomniał chyba, że myszy to pożywienie. - Za to nie poluję na jeże, bo są kłujące i ciężko się do nich dostać... nie łapię też żółwi, chociaż tych za często się nie widuje. Mają bardzo twarde skorupy. - Mruknęła i oblizała wargę, bo poczuła smak traszki. Najwyraźniej nie wymył się jeszcze całkiem od śliny.
- Zachowałeś pozycję, złapałeś trzy tak jak się umówiliśmy... to co, wracamy? Pomogę ci je zanieść. - Uśmiechnęła się do kocura, przygotowując się do złapania traszki i pójścia po jego piszczki, żeby się podzielili.

[Księżycowa Łapa.]

Skomentował to ciszą, jak można było się spodziewać. Przypływ chyba mogła się przyzwyczaić do tego, że jak z czymś się nie zgadzali, to zamiast ją przekonać do czegoś, po prostu wolał się przymknąć i tyle. Bo szkoda tracić śliny, skoro ta serio zdawała się nie rozumieć jego podejścia do tej sprawy. Nie zmieni tego, choćby nie wiadomo co. Grunt, że ona mu nie kazała chociaż myśleć inaczej...
- Możemy wrócić - mruknął zaraz. Będzie musiał patrzeć co niesie, żeby czasem nie otarło się to o tego obślizgłego płaza, czy co tam miała, bo jeszcze to zje... brr!

[Nadpływająca Ławica]

Kiwnęła mu głową i poszła z nim dalej, wracając do obozu.

[***]

Kolejne księżyce spędzali na udoskonalaniu jego umiejętności. Kocur poznał też wspinaczkę, historię klanów i wspólnie obeszli tereny klanu wraz z granicami. Zostało jeszcze tylko parę spraw do przerobienia, o których musieli porozmawiać głębiej. Jedną z nich były rangi, czy chociażby łowienie i pływanie. Nie miała też jeszcze całkowitej pewności, że kocur rozumie Kodeks Wojownika i czy pamiętał/znał wszystkie jego zasady. Wspominała mu zdawkowo o niektórych, ale jeszcze nigdy całego naraz. Na ten dzień postanowiła wybrać coś przyjemniejszego niż taplanie się w wodzie, ale chciała nadal pozostawić mu wybór. Przywitała zatem terminatora w obozie, bo teoria nie wymaga wychodzenia poza jego obręb. - Hej Księżycowa Łapo. Chciałam ci dziś zaproponować omówienie rang klanu i trójek klanowych lub Kodeksu Wojownika. Co byś wolał? - Nie narzucała się i to najwidoczniej działało. A skoro działało, to nie miała zamiaru zmieniać tego sposobu.

[Księżycowa Łapa.]

Innymi słowy - ostatnie księżyce były spokojne. Może nieco nudne? Poza wspinaczką, nawet niespecjalnie było na co narzekać. Czas leciał spokojnie, aż w końcu przyszło im omawiać rangi i trójki Klanowe. Noc - jak można było się spodziewać - podszedł do tego z przeogromnym entuzjazmem. Cieszył się, w każdym bądź razie, że w ogóle mu dała wybór.
- Wychodzi na to samo. Nie omówimy trójek, jak nie wspomnimy o części rang - zauważył. W końcu, przynajmniej jego zdaniem, wypadało wiedzieć przy okazji co to przywódca, jeśli już mówi kto tę rolę piastuje. Kodeks nieco posysał, ale o tym nic nie wspomniał. Tutaj, szczerze mówiąc, miał wrażenie że na bank by się nie zgodzili. Większość Klanu by się nie zgodziła. - Więc jak na to samo wychodzi, to możemy zrobić oba.

[Nadpływająca Ławica]

Lekko uniosla jeden z kącików. Oj, przyczepił się do takiej prostej rzeczy i całkiem niepotrzebnie. - Masz rację. Ja też mam, bo powiedziałam rangi "i" trójki. - Nie było to coś bardzo istotnego, bo i tak by przez to przeszli, ale nie chciała, żeby jej wciskał kit.
- No dobra. To polecimy sobie od najmłodszych. - Mruknęła, a potem usadowiła się wygodnie obok. Oboje byli aktualnie na pod jedną ze ścian obozu, gdzie mieli spokój i widzieli resztę klanu. Taki mały kącik. - Opiszesz mi kociaki i terminatorów?- Spytała, choć oczywiście... no, oczywistym było, że chciała odpowiedzi.

[Księżycowa Łapa.]

Aha, musiało mu umknąć. Nie skomentował swojego błędu - nie tyle, co się go wstydził, ale... no, co miał powiedzieć? Nie chciał się przed nim bronić, ani nie miał potrzeby przyznawać, że faktycznie nie dosłyszał. Co innego, gdyby mu to wypominała.
- Kociaki nic nie robią. Terminatorzy się uczą jak być Wojownikami - ...i tyle. Bo w sumie, nie miał ambitniejszych pomysłów na opis. Na dobrą sprawę pierwsi byli zupełnie bezużyteczni - co miał powiedzieć o kociętach? One są. Omawianie tej rangi było absurdem... A ci drudzy być może mogli być lepiej opisani, ze wspominką o obowiązkach, ale te - jakoby nie było - są też częścią życia Wojowników. Więc ultra uproszczenie było nadal prawdziwe.