Trening Czarnej Łapy

[Ciemniejące Niebo]

Ciemniejące Niebo zaczynał się zbierać w sobie. Pozbył się Czarnej Łapy ze swojego grzbietu i tym razem dla odmiany to on zaskoczył młodszego. Przynajmniej nie musiał się martwić, iż czarny nie będzie wiedział co robić, jeśli kiedyś znajdzie się w podobnej sytuacji. Kocur początkowo chciał po prostu podnieść się i cofnąć, pozwolić pozbierać mu się z gleby i ponownie zaatakować, jednakże porzucił ten pomysł. Chciał wiedzieć, czy Czarna Łapa wcześniej go słuchał i zastosuje się do jego wcześniejszych rad, zatem przygniótł go do ziemi i trzymał. Podda się, odpuści? Przyzna do porażki? Otóż nie, gdyż syn Mysiego Kroku zaczął się szarpać i na domiar złego kopać. Śmiało mógłby konkurować z koniem, czy jakimś innym kopytnym zwierzęciem walczącym o życie. Ciemniejące Niebo zagryzł zęby, chcąc mimo wszystko przytrzymać młodszego. Po dwóch czy trzech uderzeniach serca puścił go, cofając się jednocześnie o kilka kroków. Tym razem czekał. To jeszcze nie koniec, chciał wiedzieć jak długo Czarna Łapa zdoła dotrzymywać mu pola.

Co tu dużo mówić... Ciosy Czarnej Łapy co prawda nie należały do najmocniejszych, trafiały za to celnie. Na tyle celnie, iż szary kocur wycofał się z kilkoma niezłymi siniakami na brzuchu i łapach. Jeden przyduszony, drugi posiniaczony. Uznajmy to za 1:1, żeby ratować honor wojownika.