Aktualnie jest małą, puszystą kulką, będącą niemalże identycznym klonem swojej matki. Posiada bowiem ciemne, pręgowane, złote futerko, które, choć teraz krótkie, za jakiś czas będzie znacznie dłuższe. Na szyi, pyszczku oraz w okolicach oczu sierść ma jednak biały kolor, zaś na końcówce ogona czarny. Malec uważnie obserwuje otoczenie przez parę chwilowo niebieskich z racji wieku, lecz w przyszłości zielonych oczu, osadzonych na okrągłej głowie, a nad nimi, czyli na czole, dostrzec można ciemne pręgi. Ślepia małego znajdują się niedaleko od różowego nosa oraz malutkich wąsików. Kocurek wyróżnia się spośród rówieśników nieco większą budową, jak i odrobinę wyższym wzrostem. Można się spodziewać, że wyrośnie na silnie zbudowanego kocura.
Kociak jest bardzo spokojny, w czym nieco przypomina ojca; woli obserwować jakieś wydarzenie z boku, niż się w nie osobiście mieszać. Ceni sobie przestrzeń osobistą i nie lubi, gdy ktoś mu ją narusza i wprawia go w stan dyskomfortu. Mimo to odznacza się odwagą, jest bardzo pewny siebie. Nie boi się niczego, a także nigdy nie zmienia swoich poglądów, nawet pod silną presją otoczenia. Wiąże się to też z tym, iż cechuje go wielka lojalność; dla dobra swojej rodziny i przyjaciół zrobiłby wszystko. Jego kolejna cecha to ogromna ciekawość świata, typowa dla jego wieku. Nie pogardzi żadną wiedzą, bo uważa, że może mu się przydać w przyszłości, dlatego uważnie słucha niemalże wszystkich napotkanych kotów. Sam jednak nie jest zbyt gadatliwy i ogranicza swoje wypowiedzi tylko do niezbędnego minimum. Do obcych kotów odnosi się z uprzejmością.
![[Obrazek: 2IC2leP.jpg]](https://i.imgur.com/2IC2leP.jpg)