Trening Zwiewnej Łapy

[Drżący Płomień]

Kocur skinął głową. Nie wątpił w to. Jej entuzjazm można było wyczuć pewnie aż na starych terenach a poza tym wykazywała się swoją pojętnością i sympatycznością. Nie zaczęli jeszcze co prawda nauk praktycznych, takich jak walka, polowanie czy łowienie ryb, ale był pewien, że w nich również sobie dobrze poradzi. A nawet jeśli nie, to jej umiejętności zawsze można poprawić. W końcu najważniejsze w byciu wojownikiem była lojalność do klanu, czyż nie? A nie to ile myszy złapiesz w ciągu księżyca.
- Jest chyba pół księżyca młodszy ode mnie; Mleczny Kieł znalazła go kiedyś razem z jego bratem, Źródłem, w takim brązowym czymś zostawionym przed Dwunożnych - opowiedział historię przybycia Tońka do klanu. Był on w sumie całkiem podobny do Cis - oboje nadzwyczaj weseli, mili, wszyscy ich lubią. W obu osobach była jakaś taka moc zjednywania sobie serc.
Ciężko byłoby nazwać ich rozmowę "monologiem", szczególnie, że kocur co chwila robił przerwy w swoich wypowiedziach i czekał na ewentualne pytania kotki, następnie na nie odpowiadał i tak w kółko - ale faktycznie to on tutaj mówił najwięcej. Nieczęsta sytuacja, ale jednak Kodeks był dość obszernym tematem i nie powinno się go tak po prostu podyktować i przenieść się do następnego zagadnienia. W jego łapach była edukacja Zwiewnej i chciał dać z siebie jak najwięcej w tym zadaniu.
- To dalej: słowo przywódcy jest prawem, nie powinno się zabijać innych kotów bez potrzeby - chociaż zasada ta nie dotyczy kotów z jakiegoś powodu wyjętych spod Kodeksu, a wojownik odrzuca wygodne życie pieszczoszka. To tyle z Kodeksu. Jakieś pytania? - skierował swój wzrok na pysk młodej kotki. Szybko im przeszedł Kodeks. Teraz skupią się na granicach. Minęli już Koci Grzbiet a po ich prawej stronie pojawił się Kłujący Gąszcz. Kocur już dawno przyzwyczaił się do tego, że obejście całych granic zajmuje trochę czasu, ciekawe jednak, czy jego uczennicy starczy cierpliwości.