Już na pierwszy rzut oka widać, że Kamień to duży kocur. Może nie jest wyjątkowo wysoki - jego wzrost należy raczej do przeciętnych. Jest jednak mocno zbudowany - jego tułów, łapy i nawet łeb są dość masywne. Przez długą i gęstą sierść efekt ten jest spotęgowany. Futro jest intensywnie rude i pokryte pręgami - choć widać je przede wszystkim na głowie kocura. Ma białe znaczenia - na klatce piersiowej i stopach, choć najbardziej charakterystyczna jest biała plamka na pyszczku, zaraz pod nosem, po lewej stronie kocura. Nos ma koloru różowego, a oczy - jasnozielonego. Jego spojrzenie nie sprawia wrażenia zbyt inteligentnego. Często też marszczy pysk gdy się zastanawia. Jego chód sprawia wrażenie powolnego i ociężałego, ponieważ przez długie przerwy w treningach oraz miłość do jedzenia, umięśnienie kocura pozostawia wiele do życzenia.
Kamień to prosty chłopak. Z natury jest dobry i nie jest wobec nikogo złośliwy - no chyba, że w żartach. Wśród najbliższych kotów lubi się wygłupiać. Stara się wszystko zawsze robić dobrze, ale często nie wychodzi mu tak, jak powinno. Pojęcie taktu jest mu obce - dopóki mu ktoś nie powie, że czegoś [i]nie wypada[/i] robić, to sam się tego nie domyśli. Przez to nie odzywa się z przesadnym szacunkiem nawet do najważniejszych kotów w klanie. Jego największą pasją jest jedzenie. Cały świat stara się rozumieć "na chłopski rozum" i złożoność sytuacji nie rzadko go przerasta, przez co jego myślenie jest często błędne. Ze względu na doświadczenia z pierwszej Ceremonii bardzo nie lubi zamieszania i krzyczenia. Sam rzadko podnosi głos i zwykle ma bardzo neutralny ton wypowiedzi. Potrafi jednak ekscytować się przyziemnymi rzeczami - takimi jak ładne płatki śniegu czy jakiś fajny widoczek. Nie jest pracoholikiem, ale lubi wykonywać powierzone mu zadania.
Ognistopręga, Gradowy Podmuch, Bagienna Trzcina, Dymna Łapa, Niski Krok, Lady