Trening Zaśnieżonej Łapy

[Sokoli Cień]

- Też - zakomunikował w formie odpowiedzi Sokół, który nieznacznie poruszył uszami. - Co jeszcze? Nie ograniczaj się do jednego słówka, zastanów się i spróbuj ocenić, co mogłabyś ugryźć żeby bolało. Potem przedyskutujemy w całości wszystkie słabe punkty - dodał jeszcze uznając, że jego terminatorka zdecydowanie mogła się nieco bardziej wysilić, skoro już próbowała go atakować orientowała się nieco w tym, jakie części ciała były podatne na atak, a jakie niekoniecznie. Nie była również nowo narodzonym kociakiem, który nie ma pojęcia o świecie, więc musiała zdawać sobie sprawę z tego, co boli, a obok czego jest w stanie przejść w miarę obojętnie. Nie zamierzał podsuwać jej wszystkiego pod nos, bo mijałoby się to całkowicie z celem, poza tym ciekaw był, czy poza dużą zdolnością do gadania co ślina na język przyniesie, Zaśnieżona była w stanie również myśleć jakoś nieco bardziej kreatywnie, nieco bardziej otwarcie, a przede wszystkim, czy była w stanie wyjść poza schemat potakiwania jedynie głową. Na razie zapanował już nieco nad gniewem, jaki czuł, gdy opuszczali obóz, ale nie oznaczało to wcale, że już zupełnie się nie złości, a cały spór z Gęsią Łapą traktuje jako zupełnie nieistotne przepychanki.
- Sad. Wiesz co to jest? - zapytał jeszcze tak dla pewności, bo wiedział już, że nie wszystkie koty zdawały sobie sprawę z tego, czym jest to skupisko drzew, do jakich niesamowicie ich ciągnęło, chociaż trudno powiedzieć dlaczego właściwie.