Trening Zaśnieżonej Łapy

[Zaśnieżona Ścieżka]

Również wysłuchałam, co miał mi do powiedzenia. Coś tak czułam, że pozbawienie niektórych zmysłów takich jak czucie i wzrok, które są bardzo potrzebne w życiu kota będzie poprawną odpowiedzią, ale nie spodziewałam się, że strata ogona ma tak ogromne konsekwencje. Kiedyś, jak byłam młodsza, wywaliłam się, gdy zawinęłam sobie nieświadomie ogon w łapy, ale nie sądziłam, że życie bez niego może okazać się takie trudne. Muszę kiedyś spytać Malinowej Gwiazdy albo Zawilcowej Skórki jak to jest żyć z takim mankamentem. I wtedy na język wpadło mi dość nurtujące mnie pytanie.
- Sokoli Cieniu, bo mama mi kiedyś mówiła, że czasem koty mogą urodzić się z takimi króciutkimi ogonami, że wygląda to, jakby ich wcale nie miały. Czy wtedy również mają bardzo utrudnione życie czy Gwiezdny Klan ich do tego w jakiś sposób dostosowuje, żeby nie było takich problemów? - spytałam, wpatrując się w niego. Mama mówiła również, że to rzadkość, ale że takie kotki się trafiają. Muszą mieć naprawdę źle w życiu! Nie wyobrażam się urodzić bez ogona, jak by wtedy musiał wyglądać świat, gdybym nie mogła utrzymać równowagi? - Czyli mam chować gardło i uszy podczas walki, zapamiętam.
- Czyli to oznacza, że w rejonach sadów kręcą się Dwunożni? - Zadałam pytanie, a moja sierść zjeżyła się lekko, gdy wypowiedziałam to słowo. Mówią, że są bardzo niebezpieczni i że nie można się do nich zbliżać, że jeżdżą Potworami i ciągle warczą. Nie widziałam żadnego, na moje szczęście, ale nie wiem jakbym zareagowała, gdybym jednak jakiegoś spotkała. Zapewne spróbowałabym uciec albo, co było bardziej prawdopodobne, przymarzłabym w miejscu i nie miałabym pojęcia, co ze sobą zrobić. Dlatego zapytałam się Sokoła na wszelki wypadek, gdybym musiała się przygotować na ewentualne spotkanie z tą kreaturą.
Gdy zbliżyliśmy się do granicy, zatrzymałam się i wzięłam głęboki oddech, aby zapamiętać ów zapach i aby zaznajomić się z nim. W końcu niedługo będę tutaj często przechodziła, a nie mogę zapominać ciągle zapachów, prawda? Również zaczęłam ze zmrużonymi oczami oglądać obraz, który znajdował się poza granicą, ale nie wydawał mi się aż tak interesujący, że mogłabym od razu wtargnąć poza tereny Klanu Wichru, a gdy już wykonałam wszystko, co chciałam, na polecenie Sokoła oznaczyłam po raz pierwszy granicę. Następnie spojrzałam się na swojego w mentora, oczekując dalszych informacji.