Trening Zaśnieżonej Łapy

[Sokoli Cień]

- Mogą. Osobiście nie znam takiego kota, ale sądzę, że w takim wypadku sprawy mają się nieco inaczej. Wiem, o kotach które nigdy nie mówiły i umiały się przystosować do życia w takich warunkach, podejrzewam więc, że jeśli urodziłbym się bez ogona, umiałbym bez niego żyć – odpowiedział jej po chwili namysłu. Nie wiedział, jak dokładnie dobrać słowa, by w pełni zrozumiała jego przekaz, ale ostatecznie doszedł do wniosku, że najprostsze stwierdzenia faktów oraz brak kłamstw we własnej wypowiedzi są czymś najlepszym na świecie. Nie chciał wpajać w nią jakiś niemądrych przekonań, które nic ze sobą nie niosły. Lepiej pokazać jej, że ma się w czymś wątpliwości niż stuprocentową pewność, bo inaczej może stracić do niego nie tylko szacunek, ale i zaufanie, a nad tymi dwiema rzeczami właśnie całkiem intensywnie pracowali.
- Tak. Ale nie tutaj, to miejsce przypomina już nieco las, a zapach Dwunożnych dawno wywietrzał, więc na pewno nie było ich tutaj od księżyców. Nie sądzę, żeby tutaj wrócili – dodał jeszcze, by rozwiać jakiekolwiek wątpliwości swojej podopiecznej, a następnie zatrzymał się faktycznie nad granicą pozwalając, by Zaśnieżona zapoznała się z okolicą, by przekonała się, jak tutaj pachnie, a potem żeby faktycznie wykonała po raz pierwszy obowiązek, jaki ciążył na jej barkach.
- Pytania? – rzucił, kiedy ostatecznie odwrócił się w stronę Barwnej Łąki, którą kocicy zaprezentował, a następnie skręcił na Świszczące Trawy.