Polowanie Świetlikowej Gwiazdy i Zawilcowej Skórki

[Świetlikowa Noc]

Kiedy padła odpowiedź od Zawilec, Świetlik spojrzał na nią w milczeniu. Czuł wstyd, że sam nie postąpił podobnie i ponosił teraz odpowiedzialność za wszystko to, czego dopuścił się syn Chaber. Czuł współczucie dla Zawilec, której brat został pobity na śmierć przez jakąś wynaturzoną kupę wichrowego futra. Ale w jednej chwili to wszystko zniknęło, a wokół Świetlika powstał mur. Znajomy, już nie raz wykorzystywany. Bardzo, bardzo trudny do przebicia. Ostateczny. Kiedy kocica zasugerowała podejście do Klanu Gromu, Świetlik pokręcił przecząco głową.
- Nie wiemy ile wiedzą, nie wiemy ile z tego powiedzą nam. - odparł, zdecydowanym głosem. Pokaz od Splątanego Futerka wyraźnie przypomniał mu, że brak informacji to jedno, ale mogli przecież specjalnie dostać fałszywe wskazówki. Bo tak. Bo w tym lesie jest więcej niż jeden Chmielograb. Czy wiara w to, że ktoś z Klanu Gromu wie coś o Chmielograbie i zechce się tym podzielić, bez podawania mylących tropów mogła w ogóle być wiarą? Biorąc pod uwagę fakt, że nawet terminatorzy Świetlikowej Gwiazdy mieli głęboko w dupie zagrożenie, jakim mógł być i nie zdecydowali się chociażby słowem pisnąć o tym, że kręcił się w okolicy... Ale może im mniej Świetlik wiedział, tym lepiej. - Jeśli mamy na czymś polegać, to jedynie na własnych nosach. - mruknął, po czym wskazał kierunek, gdzie ślad zapachowy był najsilniejszy. Niepotrzebnie w ogóle pytali o cokolwiek Klan Cienia. Bez informacji dotyczących Króliczej Łapy również byliby się w stanie obyć. A kocur miałby o tę jedną jednostkę mniej na sumieniu. Z ponurym spojrzeniem ruszył żwawo za zapachem, czując jak z każdym krokiem oddala się od Klanu Rzeki i to nie tylko w tym czysto topograficznym ujęciu.