Trening Mlecznej Łapy

[Lawendowy Kwiat]

Lawendowy Kwiat z przerażeniem patrzyła na Mleczną Łapę. Najpierw wyglądał na zdenerwowanego, a potem wystawił pazury, które wbił w ziemię. Niebieska kotka zrobiła krok w tył. Miała wrażenie, że Wilczomlecz zaraz wybuchnie. Dlaczego nie chce nic powiedzieć? Dlaczego nie zacznie krzyczeć aby dać upust emocjom? Ta cisza zaczęła ją przerastać. Byli sami po środku Wyjących Wzgórz, otaczały ich piękne widoki, które dla Lawendy przestały mieć znaczenie. Słyszała tylko bicie swego serca, które chciało wyrwać się z jej piersi. Córka Mknącego Ptaka starała się zachować spokój jednak ta sytuacja powoli zaczęła ją przerastać. Po kilku uderzeniach serca syn Burzowego Pomruku opadł na ziemię zalany łzami. Niebieska kotka była przerażona. Nie wiedziała jak ma się zachować. Czy zrobiła coś złego? Przecież cały czas próbowała być miła dla biało- burego kocurka. Momentalnie Lawendzie zrobiło się gorącą. Mrugnęła powoli aby uspokoić się i wzięła głęboki oddech. Już miała pocieszać Mleczną Łapę, kiedy naszła ją myśl, że może on nie jest w stanie mówić. Kiedyś Krzykliwa Mewa też nie wydawała głosu. Miała jakieś problemy z gardłem czy coś. W każdym razie od razu pokazała Lawendzie, co jest granę a później potwierdziła jej, że to nie jest zaraźliwe. Córka Czyżyka nie wiedziała, że Mewa zaniemówiła po śmierci Opieńka. Na szczęście głos jej wrócił i może teraz swobodnie rozmawiać.
Lawendowy Kwiat siedziała chwilę analizując całą sytuację z Krzykliwą Mewą. W końcu wyciągnęła z tego wnioski. Położyła się tak, że noski mentorki i terminatora były o mysią długość. Niebieska kotka uśmiechnęła się delikatnie. Wyciągnęła łapkę i delikatnie dotknęła ramienia Wilczomlecza. Natomiast drugą przyłożyła do swojego gardła dając Mlecznej Łapie znak, że chyba domyśla się jego problemów.