Kępy Traw

[Żytnia Łapa]

Wesołe fikanie od górki do górki przerwał obcy dla żytniego ucha głos. Kocur zachłysnął się powietrzem, przestraszony i zerknął w stronę obcej kotki, na jego szczęście nastawionej dość pozytywnie.
x– Witaj, Rzeczniaczko! – odpowiedział, poruszając z rozbawieniem wąsami i zamaszyście świsnął ogonem w powietrzu. Całkiem elokwentne powitanie, nie mógł zaprzeczyć. Ostatnio ciągnęło go do granic, z resztą chyba nie tylko jego. Cienisty kocur nie był aż tak przyjemnym rozmówcą, przynajmniej nie z początku, jednak... może tym razem będzie nieco lepiej. Chociaż trochę. Widział błyszczącą ekscytację w oczach nieco młodszej kotki o przyjemnym dla oka, śnieżnobiałym futerku. Świetnie wtapiała się tło, musiał to przyznać. Przeskoczył parę susów w jej stronę, jednak zachował stosowną odległość od granicy. Wątpił, by terminatorka zbiła go po pysku, zbyt zajęta nowym doświadczeniem, ale przecież nie tylko ona tworzyła swój klan. – Jestem Żyto, a ty? – Przechylił nieco głowę, strząsając łapę ze śniegu i usiadł, modląc się w duchu do Gwiazdnych, żeby nie przemókł.