Trening Skrzeczącej Łapy

[Malinowy Nos]

/przylepia naklejkę z przepraszającym buziaczkiem

Pokiwała głową, przyglądając się postawie Skrzeka i tym razem uznała ją za zadowalającą, o czym poinformował go ciepły uśmiech. Mrugnęła do terminatora porozumiewawczo, by odwrócić się w drugim kierunku i pomaszerować przed siebie, pozornie opuszczając miejsce dramatu. W rzeczywistości zamierzała przyczaić się nieopodal i obserwować jego postęp - terminatorzy radzili sobie zwykle lepiej gdy nie czuli na sobie presji stojącego tuż obok mistrza.

Tymczasem... komu w drogę, temu czas. A czasu wystarczająco dużo zmarnowaliśmy. (A przez my mam na myśli ja.) Przez dłuższy czas terminator nie słyszał nic poza świstem wiatru, nie musiał iść długo by wkrótce usłyszeć... przytłumiony, cichy szelest gdzieś wśród traw. Gdyby podszedł bliżej mógłby dostrzec, że to niewielka ryjówka, jakieś sześć lisich długości. Pytanie tylko, czy będzie w stanie podejść bliżej.