Trening Byczej Łapy

[Bycza Łapa.]

Wysoka go... intrygowała. Niby zachowywała się trochę jak jakieś strachajło, ale z drugiej strony, nawet gdy się jąkała, zdarzało jej się uśmiechać i zachowywać w sposób, który świadczył, że się go nie obawiała. Ruda ciotka była dla terminatora jedną, wielką zagadką. Ale to nic, lubił wyzwania! Rozgryzie ją. Kiedyś. Jakoś.
Udało mu się pozbyć zbędnego balastu bez większych problemów. Hm. Element zaskoczenia czy też był po prostu silniejszy? A może oba? Fakt faktem, że Byk był trochę, cóż, rozeźlony, bo nie prosił się o wgniatanie go w ziemię. Dlatego też, szczerząc ząbki, rzucił się przed siebie, aby uderzyć przednimi łapami w pierś kocicy, z nadzieją, że uda się, dla odmiany, to ją przygnieść całym ciałem do podłoża. Oko za oko. Oby ta dzika szarża się udała.