Trening Byczej Łapy

[Bycza Łapa.]

Oddychał coraz ciężej, próbując jednocześnie koncentrować się na walce i wymyślić coś, aby uzyskać przewagę. Chciał wygrać nad nie dość, że starszą kocicą, to jeszcze wojowniczką! Tyle dobrze, że udało mu się zaskoczyć ją swoim nagłym zwrotem. Teraz to ON klepnął w udo JĄ. Karma wraca, ruda. Haha!
Wedy w małym móżdżku zapaliła się lampka, gdy kolejny pomysł wpadł mu do głowy. Padł na ziemię, dysząc ciężej, niż wcześniej, kładąc łeb na ziemi i przymykając oczy. Dopiero wtedy poczuł, że faktycznie nieźle się zmęczył – gdyby sytuacja jednak tego wymagała, walczyłby dalej. Aż do utraty tchu!! Nie odezwał się, jedynie leżąc i poruszając lekko końcówką ogona; jego klatka piersiowa podnosiła się i opadała. Liczył, że Wysoka straci czujność i uzna, że nie miał już siły. Wtedy mógłby zebrać się w sobie i podciąć jej łapy kopniakiem, gdyby podeszła bliżej!!