Grzmiąca Rzeka - Kamienisty Brzeg

[Lamparcia Cętka]

Zamrugała, patrząc na rzecznego Wojownika w lekkim zdezorientowaniu. Hej, no co on taki? Wstydzi się? No przecież go nie zje. Nie byłaby w stanie pochłonąć czegoś tak wielkiego. Postąpiła krok do przodu, starając się wyłapać jego spojrzenie, ale to ciągle gdzieś uciekało.
- Ah, spacer! To dlaczego idziesz z głową przylepioną do ziemi, mm? Patrz, jak ładnie drzewa kwitną! I jak rodzą liście! O, albo spójrz na tego kwiatuszka - odchyliła łapę, pokazując mu białą, małą stokrotkę, która jeszcze nie do końca otworzyła swoje płatki - Chcesz? Mogę ci dać. Wiesz, wyglądałbyś uroczo, gdyby ci go wsadzić za ucho - bardzo bardzo bardzo duże ucho! Uśmiechnęła się lekko, przenosząc spojrzenie na nos Wojownika.
- Ja? No... umm... - przestąpiła z łapy na łapę - Ja też na spacerze, ale wiesz, tak między nami... - zbliżyła się do kota, obniżając lekko głos, by nie mówić za głośno. Czas na knucie - To chyba nie powinno mnie tu być, bo jak się dowiedzą to będą kłopoty, więc no... To taka tajemnica, między nami! Nie wygadaj się nikomu - puściła mu oczko w niewinny sposób, taki, który był przypieczętowaniem tego sekretu, jaki właśnie się z nim podzieliła.