Trening Słonecznikowej Łapy

[Porywisty Wiatr]

Wiatr mu nie sprzyjał, ale tego nie przewidział, niestety, i ziemia upadła po prostu z powrotem na podłoże, nie dolatując nigdy do oczu ojca. Ale próbował, tak? Tak. Zresztą, atak mu już wyszedł całkiem fajnie, bo uderzył wojownika w tylne łapy… i jak zerknął w kierunku Słonecznik, to chociaż częściowo umknęła ona przed atakiem, także profit! Teraz ojciec wydawał się znowu celować w stronę rudo-białej koleżanki, a przynajmniej tam patrzył, więc kocurek poruszył się praktycznie razem z Fiołkowym Świtem, nie przewidując, że cios może paść na niego. Tym razem wybił się z tylnych łap w stronę ojca, celując łapami w jego szyję. W końcu to było jedno z tych ważnych miejsc, w które trzeba celować.