Obgryzione Drzewa

[Rydzowe Futro]

Rydzowa Łapa nie reagował jakoś specjalnie na rozmowę Ważkowej Łapy z Zamarzniętą Łapą. Oboje sobie żartowali, prawda? A przynajmnirj kocur w ten sposób to odbierał. Nie miał wcale na celu, żeby rzeczniacy widzieli jego spojrzenia, odmierzające odległość ich łap od granicy. Mimo, że czuł się w miarę komfortowo, to nie przepadał za tym, kiedy wszyscy patrzyli się na niego jak na kogoś przewrażliwionego czy coś. Może sam robił podobnie, ale nie czuł się pewnie na nowym gruncie i tylko się upewniał. I wtedy Wiewiórcza Łapa pozwoliła sobie na tę uwagę. Rydzowi drgnęła końcówka rudego ogona. Wszyscy potraktowali to jako zabawny żart. On również zrozumiał, że miało to być śmieszne, ale go jakoś nie rozbawiło. Wszyscy czekali na jego reakcje. Świetnie, został oficjalnie mianowany niespokojnym i agresywnym. Brawo, Rydz. Rudzielec lekko się uśmiechnął.
-Raczej nie. To bardziej odruch. - odparł luźno. Może to jakoś przejdzie. Zapewne zareagowałby inaczej, ale chciał uniknąć jakichś sporów czy coś, a poza tym znalazł się pod dokładną obserwacją Zmarźluch. A w takim stanie nie mógł być wredny. Całe jego zachowanie brało się z niepewności i nowej zaistniałej sytuacji. Ci prawda Wierzb reagowała inaczej. Ona to umiała reagować. Musi jej kiedyś wytknąć, że nadawałaby się na przywódcę.