Świerczyna

[Olchowy Szept]

- Ślady krwi na pewno by ktoś wyczuł. Nie padało od tamtej pory, ani nikt nic nie zgłaszał. Nie uważam, żeby moja propozycja była idealna, ale przynajmniej jessst zabawna. - A dla Olchy nawet bardzo, bo sam często unosił się dumą i właśnie dlatego na to wpadł. Chyba dla nikogo innego nie było to takie ważne. Jeśli sytuacja by się odwróciła i to jego ratowałaby taka Górska, czy pewnie zapadłby się pod ziemię ze wstydu. Cale szczęście jemu to nie groziło. Nawet nie że względu na to, że była zbyt słaba, żeby go obronić, ale po prostu dlatego, że zniknęła.
- Faktycznie można, ale to bynajmniej nie jessst prossste i większość kotów jessst zbyt ssłaba, żeby w ogóle ssspróbować - odparł po krótkiej przerwie. Od razu przypomniał sobie Króliczy Pląs, która potrafiła jedynie jeszcze bardziej się pogrążać. Letni wiaterek poruszył jego gęstym futrem, które powoli zaczynało się przerzedzac w związku z rosnącymi temperaturami. Olcha szedł dalej z Ciemną przy boku, aż nie dotarli do w większości osłoniętej przez krzewy polanki niedaleko obozu.
- Urokliwe miejsssce, prawda? Mam nadzieję, że w ta Pora Zielonych Liści oszczędzi nam upałów. Nie przepadam za nimi. Zdecydowanie wolę gdy liście sssą jeszcze młode - mówił dalej, siadając w słońcu, które przedostawalo się przez korony drzew i grzalo jego ciemne futro. Na pewno w tym świetle było miejsce dla dwójki, więc Ciemna również miała szansę się ogrzać.