Trening Pustułczej Łapy

[Pustułczy Wrzask]

Kotka powoli skinęła głową słysząc słowa mentorki. Wzrok spadł na jej łapy i błysnęła w nim rozpacz. I cierpienie, tak wielkie jak całe terytorium rzeczne. Odwzajemniła dotyk przybranej matki i wstała. Zgarbiona udała się w stronę obozu idąc z wysuniętymi szponami które gotowe były rozerwać każde gardło. Na następnej ceremonii zostanie wojownikiem, pewnie otrzyma też terminatora. Przełknęła ciężko ślinę. Jak zdoła kogokolwiek trenować gdy zatraca w sobie resztki ducha? Staje się pusta. Pozbawiona wszystkiego poza rozpaczą. Możliwe że uczeń choć na moment by ją zajął, ale.. czy podczas takiego napływu emocji byłaby gotowa wytrenować kogokolwiek? Czy zaniedbała by go i sprawiła starym uczniem? Kto wie. Jest sporo kociaków w odpowiednim wieku, więc jakaś larwa powinna przypaść również Ptaszynie. Zostało czekać na rozwój sytuacji. Huh.
//zt, dzięki mame