Samotna Brzoza

[Pustułczy Wrzask]

Jeszcze zdążyła wziąć kilka wdechów zanim usłyszała słowa matki. Uniosła cienkie źrenice ku oczom córki Klonowej Łapy. Drżała. Jej wąsy lekko dygotały i trzęsły się, dopóki Pustułka nie zawładnęła nad swoim ciałem.
Gdy doszła do siebie odsunęła się od mentorki i kiwnęła głową na potwierdzenie gotowości. Z pośpiechem ustawiła się pod wiatr, przeniosła ciężar na tylne łapy. Brzuchem prawie szurała po ziemi starając skryć swoją sierść w trawach. Ogon stał na równi z grzbietem i nie dygotał. Uszy stały dęba by dosłyszeć każdy szmer czy pisk zwierzęcia. Czarny nos również pracował, wciągał każdy możliwy aromat mając nadzieję na uchwycenie tego piszczałki czy ptaka. Powieki były rozwarte by zobaczyć każdy możliwy ślad. Ale czy to się uda? Nie wiadomo.
//pójdziesz do mg po twoim odpisie? Uwu