Trening Porywistej Łapy

[Porywisty Wiatr]

Pokiwał głową na znak, że zrozumiał odpowiedź Fiołkowego Świtu. Czyli zastępca nie jest na zawsze i nic nie stoi na przeszkodzie, by go zmienić, albo by sam zastępca zrzekł się stanowiska… co broniło klan przed nieudacznikami. W końcu gdyby po jakimś czasie przywódca stwierdził, że kot, który ma go któregoś dnia zastąpić na stanowisku, się nie nadaje… cóż, dobrze, że na takie przypadki istniała możliwość zmiany zastępcy, że nic przywódcy nie zatrzymywało przed zrobieniem tego. Słuchał uważnie kolejnych punktów Kodeksu, a pytania zaczęły się już formować przy pierwszym wymienionym teraz przez ojca, jednak wstrzymał się do końca jego wypowiedzi.
– Tak. Na przykład… czemu właściwie służy to milczące czuwanie? – zadał pierwsze z pytań. W zasadzie co do zabijania w obronie własnej nie miał pytań, wydawało mu się to dość oczywiste, chociaż trochę zaskakujące, że Kodeks ma tak… luźną zasadę, która pozwala na zabijanie samotników i pieszczochów. – A pieszczoszki to ci, którzy mieszkają z dwunogami, nie? – spytał, bardziej żeby się upewnić, że dobrze pamięta. – To na czym polega to ich… wygodne życie?
W końcu dwunodzy byli kreowani raczej na… straszne potwory, przed którymi trzeba było się chronić i uciekać, gdzie pieprz rośnie, z tego co pamiętał – a nie na stworzenia, które fundowały kotom „wygodne życie”.