Wilgotne Skałki

[Kukułczy Puch]

Co ona może wiedzieć co stanie się potem... Nie wie czy jej dzieci się jej posłuchają i faktycznie będą się trzymały zdała od kocura który ich spłodził. W końcu Pliszka jest taką małą buntownicą! Nie wiadomo jaka będzie jak stanie się terminatorką. Musi im powiedzieć po ich ceremoni mianowania... Przynajmniej będą wiedziały na kogo uważać.
- Oby tak było Burzowa Łapo... - wypuściła powietrze z płuc zmęczona tym trudnym tematem dla wojowniczki.
Burzowa Łapa dużo zyskał w oczach wojowniczki. Był bardzo miły dla niej i chciał jej pomóc. Na pewno chciała jeszcze z nim kiedyś porozmawiać i spędzić miło czas. Obojętnie gdzie! Wojowniczce nie robiło to różnicy. Wszędzie można się dobrze bawić. Też miał bardzo ładny śmiech i kolor oczu który był podobny do koloru Kukułki. Taki kocur to skarb przecież!
Pokręciła uchem na kolejne słowa Terminatora.
- Słuchałeś i chciałeś mnie pocieszyć. To dla mnie wiele Burzo. - powiedziała spokojnie nadal będąc w objęciach niebieskiego kocura.
Powoli się jednak odsuwała chociaż nie chciała za bardzo tego robić bo było jej przyjemnie.
- Pewnie tak... To w takim razie moja córeczka ma więcej szczęścia i trafia na najlepsze leżanki. - zaśmiała się słodko. Owinęła ogon wokół swoich łap.
- No dobrze... Wracamy. Pewnie Pliszka niedługo się obudzi i zacznie mnie szukać po całym obozie. Może kiedyś znowu porozmawiamy i gdzieś pójdziemy? Oczywiście jak będziesz chciał ja nie nalegam. - zaczęła powolutku wstawać i kierować się ku obozowi (oczywiście jak z nią pójdzie). W pewnej chwili zrobiła chyba najgorszy błąd. Popatrzyła się za długo na oczy kocura. Serce znowu jej szybko biło i wojowniczka była lekko skołowana... Zauroczyła się. Tak to jest jak jest się kochliwym. Najgorsza chyba wada Kukułki. Wariatka i tyle.
Gdy kocur bez większych problemów zgodził się iść. Wojowniczka lekko nieśmiało wróciła do obozu a następnie pokierowała swoje kroki do chruściaka. Minie jej to... Chyba.
/z.t BUM XDDD the end.