Błękitnookie kocie rachitycznej budowy o długich łapach. Przykryte złotym płaszczem o gęstych, czarnych zawijasach na bokach i gęstym włosiu. Pysk szlachetny, choć dalej kocięcy - czoło ozdobione literą "M" przecina bura pręga, której kolor znajduje się również pod oczami. Chód niepewny a grzbiet zgarbiony, puszysty ogon niedbale włóczy po ziemi.
Nie jest wyśnionym synem. Choć Matka będzie go kochać po wieczność, on sam nie jest w stanie jej spojrzeć w oczy. Nie za coś, co uczynił, nie za coś co uczyni - ale za wszystkie działania, których nie zrobi. Bo jest za słaby, zbyt wrażliwy czy okaże się tchórzem. Stara się odwzajemniać każde dobro jakie do niego przychodzi, szczerząc się na dobrą nowinę, starając przybrać współczująca minę gdy ktoś się żali, czy licząc ile sekund powinien milczeć, gdy przychodzi na to pora. Nie potrafi się odnaleźć w świecie kociąt, a jedyną rzeczą jaką jest w stanie tu znaleźć to troska.
Chętnie zagram, mogę nawet zacząć. Właściwie z kimkolwiek, kto ma siłe na męczenie sie z kociakiem (ja np juz nie mam) postaram sie nie walic niewiadomo jak dlugich odpowiedzi ktore zajma mi tydzien, takze prosze chce z kims zagraaac
