Kotka o zaskakująco drobnej posturze, z pewnością odziedziczoną po Kwiatowej Przełączy. Posiada tak samo jak mama szczupłe łapki jak i wątłe ciało. Sarenka może pochwalić się ślicznym krótkowłosym niebiesko tygrysio-pręgowanym futerkiem. Posiada także białe znaczenia pokrywające jej pysk oraz większość klatki piersiowej. Grzbiet jak i połowa ogona są ciemniejszego koloru niż reszta ciała. Wąski ogon kotki nie jest zbyt długi, można stwierdzić że jest wręcz przeciętnych rozmiarów. Sarenka ma niewyróżniające się białe wąsy, które są pospolitej długości. Z uszu kotki wystaje wiele białych włosków, jeśli chodzi o same uszy, są one lekko zaokrąglone i nie są specjalnie duże. Nosek jak i poduszki łap są koloru różowego. Oczy kotki po wybarwieniu przybrały barwę jasnej zieleni. Chód na pierwszy rzut oka jest bardzo pewny siebie u Sarenki, głowa jak i ogon są zawsze uniesione, i rzadko kiedy te postawę zmienia. Wyraz pyska zdecydowanie jest pyszałkowaty, i tak samo pewny siebie.
Jedno słowo może określić Sarenkę, pyskatość, nierzadko odpowiada innym zuchwale i arogancko, lecz gdy ktoś jest dla niej miły, ona także potrafi okazać sympatie i porozmawiać jak na miłego kota przystało. Jej pewny siebie chód wynika z jej drobnej postury której na początku się wstydziła, lecz później rozwinęła u siebie ogromną buńczuczność i swój kompleks zmieniła na zaletę. Determinacja też gra dużą role w jej charakterze, w zabawię nigdy ale to przenigdy, nie daje za wygraną. Sarenka niestety ma tendencję aby najpierw coś zrobić, a później pomyśleć, czy to miało sens i się opłacało, co oznacza że jest troszkę roztrzepana. Najważniejszą sprawą dla kotki jest rodzina, nieustannie myśli o niej, czasem bez jakikolwiek przyczyn boi się, że coś jej się stanie, co pokazuję że jest wrażliwa oraz rodzinna.
