Grzmiąca Rzeka - Kamienisty Brzeg

[Kukułczy Puch]

Cisza została przerwana przez kocura który chciał jej powiedzieć coś ważnego. Spodziewała się takiego pytania prędzej czy później. Też chciała być tak... Na prawdę z wojownikiem ale nie wiedziała czy mogła. Czy mogła sobie na to wszystko pozwolić i czy jej dzieci to zaakceptują. Bała się, że pomyślą coś w stylu " Mama nas zostawia bądź już nas nie kocha". Wcale tak nie jest i nigdy nie będzie. Kochała swoje dzieci bardzo. Nawet jeżeli ich ojciec był okrutnym kocurem. To przecież nie wina dzieci... Tylko wina Kukułki, że nie potrafiła się w tedy opanować i obronić jak na wojowniczke klanu Rzeki przystało. Ale musiała teraz dać odpowiedź partnerowi a nie myśleć nad przeszłością. Tak... Pliszka już o wszystkimi wiedziała i pewnie powie to niedługo innym dzieciom więc bura kotka miała to na uwadze. Też miała przeczucie, że jej dzieci zaakceptują to wszystko. No chyba tyko Kaczorek mógłby się nie zgodzić ale ostatnio no cóż... Leży w lecznicy i Kukułka nie zwracała mu dużo uwagi. Kochała go to prawda ale... Zranił ją i puki co ich relacja jest chłodna. Przygryzła swój język i cały czas się zastanawiała nad odpowiedzią. Wzięła głęboki oddech bo nie było dla niej łatwe to wszystko. Oba koty przejmowały się dalszym losem ich związku. Wzięła swoją prawą łapkę i przyłożyła do policzka wojownika delikatnie gładząc by dodać w pewnym sensie... Otuchy po czuła, że też się stresuję. W końcu gdy wszystko przemyślała, nieśmiało się uśmiechnęła i popatrzyła się pewniej w oczy wojownika.
- Też chcę być z tobą Wschód. I chce być tą którą tylko dażysz uczuciem. - polizała go po boku pyska i następnie dodała. - Możemy spróbować... Być prawdziwymi partnerami. - Na końcu nieco się zaśmiała bo to zdanie było dla Kukułki śmieszne. Ale nie wiedziała jak odpowiedzieć inaczej na pytanie wojownika.