Miękkie Podnóże

[Węglowy Pył]

- Aa.. rozumiem - teraz już wiedział, co wojowniczka miała na myśli. Nie miał jej tego za złe, ponieważ mogła po prostu w zły sposób się wyrazić. A to się przecież zdarza, prawda? Nie jest to powód, by od razu kogoś inaczej odbierać. No chyba, że robiłby to ciągle, ale wojowniczka wytłumaczyła, o co jej chodziło. W pewnym sensie się zgadzał - w klanie Rzeki ta wiedza jest przekazywana z pokolenia na pokolenie, a w takim Wichrze to raczej pojedyncze koty to mogą umieć, a nie wszyscy.
- Możliwe.. a może wasza rzeka wypływa gdzieś dalej, na tereny niczyje i tam można by łowić? - trochę drogi pewnie by było, ale Węgielek jest gotów tyle przejść. Jakoś by przecież trafił, nie? Już aż tak się nie boi wychodzić pora tereny własnego klanu, jak kiedyś.
- Tak.. wolałbym nie przechodzić przez Grzmiącą Ścieżkę.. wzdłuż naszej granicy płynie Czarny Ogon. Być może on także prowadzi do jakiegoś jeziora. Musiałbym sprawdzić - i pewnie to zrobi, gdy znajdzie wolną chwilę. Cóż, choć starał się tego aż tak nie okazywać, to czuł podekscytowanie na myślk o nauce łowienia ryb.