Trening Sroczej Łapy

[Sroczy Ogon]

x— Haha, jak już go doświadczę, to ci powiem, Śliwkowa Pestko, czy go żałuję. Mam szczerą nadzieję, że nie będę — odparł pogodnie, przybierając na pyszczek delikatny uśmiech. Pożyjemy, zobaczymy, jak to mówią. A skoro dookoła niemal wszyscy mówią, że kiedyś się zakocha - musiało coś w tym być. Nie zamierzał uciekać, a jedynie siedzieć w miejscu. W końcu nie było to nic potrzebnego do życia, więc nie zamierzał gonić, ani uciekać. Swoją drogą, ciekawe, czy jego mistrzyni miała doświadczenie w tym temacie? Będzie musiał o to zapytać później. Na przykład, gdy będą wracać z Kociego Grzbietu, do którego właśnie dotarli! Długie łapy - krótka podróż.
Pokiwał głową, słuchając słów czarno-białej kotki, a jego ogon powrócił do suchej, niemal biczowatej formy. Cóż, nie mógł zaprzeczyć. Klan to koty, które na pewno będą wyrażały swoje niezadowolenie, gdy organizm zacznie chorować przez jedną, dość problematyczną jednostkę. Tak, jak chorych zamyka się w Królikarni, usuwając ich z codziennego życia, żeby zminimalizować ryzyko epidemii kaszli i innych kolorowych katarów - tak Gwiazdy można zdegradować. Po grzbiecie Sroczej Łapy przeszedł dreszcz - "zamykać chorych", to brzmiało tak strasznie i ponuro. Zupełnie, jak coś czego Barwinek by NIE ZROBIŁ.
x— Szczęśliwie Czerwona Gwiazda raczej nie jest złym przywódcą. Jest blisko z klanem, widziałem, że często podchodzi do zwykłych kotów — zauważył, pozbywając się negatywnych myśli. Na przykład miała dobry kontakt z jego tatą. Kapustka potajemnie pękał z dumy, że Lisiego Ogona kopnął taki zaszczyt. — Aż tylko! Pędzimy jak burza. — Uniósł radośnie wąsy. Ze Śliwkową Pestką zawsze pracowało mu się zaskakująco szybko i sprawnie, nawet na samym początku.