Trening Wapiennej Łapy

[Świetlikowy Zagajnik]

- Są jej. Ich... Ojciec, jeśli tak w ogóle można go nazwać, ich nie wychowywał i nigdy nie widział ich na oczy - poprawiła ją z naciskiem, niemal natychmiast przeklinając siebie w myślach, bo czy nie powiedziała właśnie za dużo? Nie, dość tego. Musi powiedzieć córce prawdę nim dalsze ukrywanie przez wojowniczkę pewnych faktów doprowadzi do tragedii. Nie chciała tylko robić tego dzisiaj. Nie zepsuje Wapienku tego dnia.
- Nie wiem. Naprawdę - mruknęła pochmurno. Nie zbywała córki, po prostu nie znała przywódczyni na tyle dobrze, by móc przewidzieć, co nią kieruje. Z własnego gorzkiego doświadczenia wiedziała, że strach można świetnie ukrywać, a skoro Świetliczka to potrafiła inni również.
- Żeby omówić różne rzeczy, wymienić się nowinkami, ale ta tradycja umarła. Obecnie wszystko załatwia się przez rozmowy na granicy z patrolami - rzekła i z ulgą ruszyła dalej. Z przyjemnością zostawiła za sobą przeklęte miejsce, pozwalając by otoczyły ją zapachy klanu wichru.
- Też tak uważam. Klan cienia żyje na bagnach i potrafi dobrze chodzić po drzewach. Ich przywódczyni to Płomykówkowa Gwiazda, młoda kotka z biało-kremową długą sierścią. Zastępczyni nazywa się Krogulczy Szpon i jest brązowo-ruda, ma krótkie futerko. Medyczka to Ciernisty Kwiat, ma długie białe futro i różnokolorowe oczy, a terminator medyka nosi imię Szczypiącej Łapy. O nim słyszałam najmniej. Natomiast po tamtej stronie znajduje się klan wichru. Czy wiesz coś o nich, moja droga? - z przyjemnością porzuciła temat wcześniejszego zaplutego klanu, który według niej powinien zgnić. Oby pochłonęły ich własne bagna, po których stąpają, a wszystkie ropuchy i inne śliskie płazy stanęły im w gardłach.