Trening Wapiennej Łapy

[Świetlikowy Zagajnik]

- To nie ma znaczenia... - powiedziała cicho, przerażona jej reakcją. Oczywiście ukryła zbędną, niechcianą emocję, lecz czuła kłębiący się w niej niepokój. Rozmowa o Byczej Łapie wzbudzała w niej strach i niechęć, ale po ostrych słowach Wapienka czuła wprost przerażenie. Jak jej córka zareaguje? Co jeśli znienawidzi samej siebie za dzielenie krwi z klanem cienia? Ale musiała, musiała to zrobić nim komuś się coś wymknie lub zanim Ćma z czystej złośliwości postanowi się odezwać.
- Wiem. Ale innej nie mają, chyba że zaliczyć do tego jedzenie śliskiej zwierzyny. Czyli żab, ropuch, bo mają ich dużo na mokradłach - mruknęła zgodnie. Pływanie i łowienie ryb jest o wiele bardziej niesamowite. Klan cienia nigdy nie miał się czym pochwalić.
- Klan wichru słynie z tego, że mieszkają na otwartej przestrzeni. Mało u nich drzew, wody i innych schronień, a ich głównym pożywieniem są zające, które muszą gonić po polach. Są szybcy - podsumowała klan wichru. Zerknęła przelotnie na tereny klanu wichru, lecz nie zobaczywszy żadnego zbliżającego się patrolu bądź niebezpieczeństwa skupiła się na tym co przed nią.
- Ich przywódczyni nazywa się Malinowa Gwiazda. Ma długie białe futro i zielone oczy. Sokoli Cień, zastępca, ma długie czarne futro i żółte oczy, a Lśniąca Sadzawka wygląda jak ich przywódczyni, tylko ma zielone oczy. Terminatorką jest Olchowa Łapa, ale niewiele o niej słyszałam - i to na tyle, klany mają z głowy. Rzeka powoli stawała się coraz bliższa, gdyż zbliżały się do punktu, w którym zaczęły swą podróż.