Trrening Czerrreśniowej Łapy

[Czereśniowa Gałązka]

Prychnęła tylko, jednak dźwięk ten w połowie zmienił się śmiech. Oczywiście, że nie miała zamiaru fochać się na poważnie, w końcu chodziło tu o Niedźwiedzi Kieł, najlepszą ciocię i mistrzynię; nie było możliwości, żeby Czereśnia naprawdę się na nią fochnęła, a w życiu. Pewnie gdyby jej trening prowadził ktoś inny, ktoś spoza jej rodziny, to teraz obraziłaby się bardzo i czekała, aż jej mistrz będzie błagać o wybaczenie, ale tak? Tak tylko znów uśmiechnęła się no i już, po kłopocie.
— Szkoda, że się nie odbywają — stwierdziła. — Takie spotkanie Klanów brzmi no, brzmi ciekawie. — Możliwość poznania kotów z innych Klanów i posłuchania ploteczek? Jak dla Czereśni brzmiało jak miejsce, w którym by się odnalazła. Niestety, nikomu nie chciało się zbierać na zgromadzenia, więc pewnie nie będzie miała możliwości. Chociaż, kto wie? Może jednak jakieś się za jej życia odbędzie? Byłoby świetnie zdecydowanie.
W skupieniu wysłuchała tłumaczenia, co do wspinania się na drzewa, a w miarę jak Niedźwiedzica mówiła, uśmiech Czereśni stawał się coraz szerszy. Hmm, nie brzmiało to jak coś specjalnie trudnego, ale z pewnością przydatnego. Kiedy ciotka skończyła tłumaczyć, Czereśnia przez chwilę przyglądała się krytyczne drzewu, zanim zaczęła wykonywać instrukcje. Tak, jak się spodziewała, nie było to specjalnie trudne, jedynie wymagało trochę siły, ale to akurat nie było problemem. Córka Świetlikowego Zagajnika była wystarczająco silna. Wspięcie się na gałąź zajęło jej trochę dłużej, niż bardziej doświadczonej Niedźwiedzicy, jednak ostatecznie się udało.
— No cześć — przywitała się radośnie, czując, jak serce bije jej szybko z ekscytacji. — I co teraz?