Trening Kornikowej Łapy

[Cisowa Jagoda]

Cisowa Jagoda kompletnie się tego nie spodziewała. Patrzyła na ucznia, gdy ten szukał kociaka w jej futrze z wyrazem najgłębszego szoku na pyszczku, a jej brwi zawędrowały prawie do samego Gwiezdnego Klanu. Mimo to ciężko było jej powstrzymać śmiech i gdy Kornik zorientował się, że wziął jej słowa na poważnie, Cis odwróciła pysk i krótko parsknęła, po czym odwróciła głowę z powrotem, tym razem już zachowując powagę. Nie na długo, bo po kolejnym komentarzu znów parsknęła.
- Tak, dobrze wiedzieć ze tak nie wyglądam, chociaż większość, gdy dowiaduje się mojego wieku, ma ochotę krzyknąć "Ale jesteś stara!" Oczywiście, zamiast tego słyszę: "Niebywałe, że na ten wiek wyglądasz tak dobrze!" Nie oszukają mnie, sama o sobie bym tak powiedziała! - zarechotała.
Kiwała głową, słuchając słowotoku Kornika. Z pewnością nie będą się nudzić na treningu, jeśli jest z niego taka trajkotka.
- Ja przybyłam od stron Łan Rzepaku. Wyprawa do "tej Sadzawki" to zaszczyt, aczkolwiek jeśli musiałabym znów przechodzić przez Grzmiącą, to raczej bym sobie odpuściła. Koniec końców to przez Potwora Dwunogów zniknęłam na 40 księżyców. - mruknęła poirytowana na wspomnienie tego dnia. Jakie było jej przerażenie, gdy musiała się wydostać z osiedla pełnego takich Grzmiących Ścieżek.
- Dobra, skoro miałeś dużo teorii, to trochę cię przepytam. Jeśli stwierdzę, że faktycznie masz to opanowane, będziemy mogli przejść do praktyki i trochę powalczymy. Pasuje ci ten układ? - zapytała wesoło. Lubiła iść na ugodę z uczniami. Każdy miał coś, na co najchętniej był nastawiony.
- Jedziemy z czymś prostym. Dajesz wszystko, co wiesz o rangach. - powiedziała z uśmiechem wiedząc, że nie będzie musiała go zachęcać do rozgadania się.