Trening Kałużowej Łapy

[Bursztynowy Wschód]

Z drugiej strony jednak przydałaby się odrobina ogłady, by zachowywać się jednak na te trzydzieści parę księżyców, a nie, jakby się wiecznie miało cztery. Nie ma jednak co się dziwić, Kałuża wcześniej zajadal się mysimi bobkami u dwunogów, a odkąd wrócił, wciąż jest terminatorem, który nie zakosztował ani odrobiny odpowiedzialności.
- Sama się na to zdecydowała, po prostu oddała miejsce komuś młodszemu. Chociaż nie wiem, czy w przypadków przywódców też to tak działa. - czy Czerwia mogłaby odejść do starszyzny i tam do reszty posiwieć, czy też musiała swoje mityczne dziewięć żywotów odbębnić na stołku? Któż to wiedział, na pewno nie zwykli wojownicy. Chociaż, z drugiej strony, pewnie po prostu kocica mogłaby odpuścić i nikt by jej za to nie zjadł. A czy chciała czy nie, to już nie jego decyzja.
- O, widzisz te drzewa na wprost nas? - dla pewności pokazał Kałuży jeszcze podbródkiem kierunek, gdzie na wzgórzu było widać cztery okazałe korony. - To są Cztery Dęby, i tylko tam graniczymy z Cieniem. - dodał. Byli w sumie niedaleko, a z dębami wiązał się jeden z punkcików kodeksu, ale to zaraz, tylko dojdą na miejsce.