Wyjące Wzgórza

[Barwna Ścieżka]

Jeśli Jagoda była w złym stanie psychicznym, to co dopiero Barwna Ścieżka. Chociaż ona nie miała depresji ani nic z tych rzeczy, po prostu się zmieniła. Była bardziej ponura, poważna i zamknięta w sobie, a uśmiech pojawiał się na jej obliczu o wiele rzadziej niż kiedyś.
Wojowniczka uniosła głowę wpatrując się w córkę Zaćmionego Księżyca nie bez zaskoczenia. Słyszała, że wróciła do klanu, ale nie zainteresowała się tą informacją i po chwili, wstyd przyznać, zapomniała o niej.
- Wróciłaś - miauknęła odkrywczo. Jej przyjaciółka z dzieciństwa wróciła. Może Puszczyk, Szept i Kolec też któregoś dnia znajdą drogę powrotną do klanu wichru i z niej skorzystają? - Co się z tobą działo? - spytała cicho. Nie wiedziała, co stało się z Jagodową Gałązką, tylko tyle, że zniknęła na niedługo po śmierci Węgorzowego Grzbietu. Barwna Ścieżka podniosła się do pozycji siedzącej i kiwnęła ogonem w zapraszającym geście. Siadaj i opowiadaj, przyjaciółko.