Trening Sójczej Łapy

[Sójcza Łapa]

Tak jak kazała Ślimacza Ścieżka - tak też zrobił. O odpowiedniej porze dnia, Sójka wyszedł rozbudzony z legowiska terminatorów i powędrował szybkim krokiem w kierunku stosu ze zwierzyną. Jak się okazało, jego ciocia postanowiła go uprzedzić i zjawić się nieco wcześniej. No cóż... Trudno. Burasek podbiegł do kotki zatrzymując się o długość myszy przed nią.
- Cześć ciociu! - miauknął radośnie, siadając tuż przed rudą - To jak? Od czego zaczynamy? Polowanie? Walka? O, o, o, a może wchodzenie po drzewach?! Albo wiem! Pójdziemy na granice? Mama mi kiedyś mówiła, że są okropnie duże! To jak? Co robimy? - zapytał na jednym wydechu, nie dając wojowniczce przerwać tego pięknego monologu. Był bardzo podekscytowany pierwszym dniem treningu co można było odrazu zauważyć. Miał tylko nadzieję, że Ślimacza Ścieżka nie obrazi się za ten "naskok" na nią. To nie jest Sójki wina, że tak bardzo chce już umieć wszystko i być najlepszy we wszystkim.
- Albo mogę Ci powiedzieć co przerobiłem razem z Makową Łapą na naukach! - dodał po chwili patrząc się prosto w oczy kotki. Chyba lepiej by było, gdyby wojowniczka wiedziała, co kocurek już przerabiał, a czego jeszcze nie.