Trening Wiśniowej Łapy

[Zaśnieżona Ścieżka]

- Teraz zaprowadzę cię na granicę z Ziemiami Niczyimi - poinformowałam ją, a potem zaczęłam naszą wędrówkę wzdłuż granic z Klanem Cienia, aby dotrzeć na nasze upragnione miejsce. Teraz również czułam się niekomfortowo, bo wiedziałam, co zdarzyło się obok takiego miejsca. Nie chciałam o tym myśleć, ale moje serce samo przypomniało mi o tym wszystkim. Zagryzłam dolną wargę i starałam się nie pokazać swojej terminatorce, że coś mnie trapi. Byłoby to nieprofesjonalne, nie mogłam tak zachowywać się przed kimś, komu miałam tylko przekazywać swoją wiedzę. Moje mięśnie się spinały, ale chcąc nie chcąc, musiałam zachowywać się normalnie, obserwując otoczenie czy przypadkiem nic na nas nie wyskoczy. Trzeba było mieć się na baczności, ponieważ wszystko mogło się stać w lesie, a ja nie mogłam nikogo narazić na niebezpieczeństwo.
Kroczyłyśmy więc tak, aż dotarłyśmy do Dzikiego Sadu, gdzie się zatrzymałyśmy. Znów, kazałam jej wziąć głęboki oddech, aby opisać mi, co czuje. Był to zupełnie inny zapach, bo to miejsce nie należało już do nikogo. Za tymi rejonami czyhały niebezpieczeństwa, o których niektóre koty nawet nie śniły. Za tym, można było spotkać także koty, które nie były pod żadnym kodeksem, więc nic ich nie powstrzymywało przed zrobieniem ci krzywdy. Trzeba było naprawdę uważać na siebie w tych rejonach.
- Te tereny nie należą do żadnego klanu. Zwykle można tu napotkać samotników, którzy nie są zbytnio przyjaźni. Znaczy, na pewno któryś jest pozytywnie nastawiony, ale nie wszyscy, dlatego nie wiem czy warto zaryzykować. Leć zaznacz granicę - Gestem głowy wskazałam jej, gdzie powinna się udać. To nie było zbytnio konieczne, ale powinna wiedzieć, gdzie i jak się zaznacza. Jak będzie chodzić na patrole, będzie to normą.

//możemy niedługo zrobić szybki trening, jak odnajdziesz czas :>