Trening Koźlej Łapy

[Racza Sadzawka]

- To już jest trening, wiesz? - powiedziała na to i spojrzała na niego, jakby chciała mu powiedzieć, że takie zachowanie w niczym mu nie pomoże, a teraz to już była pewna, że musi do niego przyprowadzić Lśniącą i w ogóle pogadać z mamą i ze wszystkimi świętymi, bo wcale nie była pewna, czy sobie poradzi z takim uczniem, bo coś jej się wydawało, że ani trochę. Poruszyła lekko ogonem i skinęła nieznacznie głową, kiedy tylko powiedział, że nie zna Szybującego, co było dla niej dość istotną informacją, co nie? A później przeszła już dalej, bo widać męczenie go nie da żadnej lepszej odpowiedzi.
- To znaczy, że ktoś jest, no... trzyma się mocno zasad, niezbyt chce żartować i w ogóle wydaje się, że się w żaden sposób nie ugnie, co nie? - stwierdziła w końcu, bo nie do końca wiedziała, jak ma mu to wyjaśnić, tym bardziej że wydawało jej się to wręcz oczywiste, a później poruszyła lekko uchem. - No, całkiem dobra myśl, na pewno ci się przyda, bo jak zaraz zaczniesz czegoś szukać, to nie ma wybrzydzania tylko łapiesz to, co znajdziesz! Musisz o tym pamiętać, bo jeśli kiedyś w Klanie będzie mało zwierzyny, to trzeba łapać, co się da.
Chciała żeby miał tego świadomość i nie było później żadnych niemądrych niedopowiedzeń, uważała to za niesamowicie ważne i chciała się tego trzymać, więc zerknęła na niego, czy na pewno to rozumie, bo szczerze mówiąc, to miała co do tego nieco wątpliwości. Nie wiedziała zupełnie, jak ma do Koziołka podchodzić.
- No dobrze, to podsumuj wszystko, co mówiliśmy o polowaniu i zaraz sobie spróbujesz to przetestować.