Trening Gorzkiej Łapy

[Gorzkie Ziele]

Taka jesteś, czy taka chcesz być?
Dlaczego nikt nie kierował takich pytań do nadpobudliwego, infantylnego Ciernika? Albo żyjącego we własnym świecie Amura? Albo, coby szukać przykładów po jednej linii pokrewieństwa, do dramatycznego i mazgajowatego do ugięcia łap Wieczora? To są przecież pytania z serii: dlaczego słońce świeci? Idiotyczne.
Wątłe ciałko szczelnie wypełniła gorąca wściekłość. Jajo, Skra, czy nawet ktoś zupełnie dorosły jak tata jakoś nie robili jej wyrzutów z tego, jaka była, a Świetlikowy Zagajnik ni stąd, ni zowąd... Tak. I to dokładnie w momencie, kiedy ich współpraca zaczynała się układać, a Goryczka wywiązywała się przecież z umowy i robiła wszystko, o co została poproszona, na swój sposób doceniając, że pierwszego dnia treningu Świetlik nie kładła jej do głowy zbyt wiele, gdy nie miała na to najmniejszej ochoty. Niespodziewanie teraz, być może omotana ciążowymi hormonami, córka Kos bardzo pragnęła wymusić na niej NIEMOŻLIWE zmiany, zaciągając hamulec na drodze do jej rozwoju. Ach tak? Proszę bardzo.
Mały czarny irokezik postawił się na kręgosłupie koteczki, podczas gdy bladożółte oczy zwęziły się do ciasnych szparek. Została zaatakowana, w jej mniemaniu totalnie niesłusznie i totalnie z dupy. Jeśli Włochata naprawdę zakładała, że tak coś wskóra, cokolwiek, to nie powinna robić sobie kociąt, bo szkoda rozsiewać dalej po klanie taką tępotę. Wysłuchała Mistrzyni w grobowym milczeniu, a na koniec uniosła kącik wargi po jednej stronie pyszczka w zgorzkniałym, niesymetrycznym grymasie. Oby Świetlkowy Zagajnik nie czekała z zapartym tchem, aż rdzawa do niej wróci, bo się zwyczajnie udusi, a Goryczki i tak nie doczeka. Całe szczęście ta łaciata kłoda nie miała wyłączności na wiedzę i głodna jej sierotka z powodzeniem obejdzie się bez zabierającego jej czas i nerwy treningu.
W drodze do obozu stąpała cicho obok dawnej Mistrzyni, nie kierując jednak do niej ani jednego spojrzenia, ani tym bardziej słowa.

z/t