Trening Węgorzowej Łapy

[Bratkowa Łąka]

Mimo pozorów, ta smukła i raczej na pierwszy rzut oka drobna kotka miała w sobie wiele siły oraz mięśni. Nie była co prawda asem w bieganiu, ale jest ostatnim kotem, który, na przykład, zmęczyłby się spacerem. Wywołane to było tym, jak często na nie wychodziła - na początku z nudów, a teraz to po prostu weszło w jej nawyk. Nie lubiła siedzieć ciągle w obozie, gdzie było tak dużo kotów, zgiełku i ogólnego chaosu.
— Nie. Średnio — jej poszło lepiej...a najwyżej tak to zapamiętała. A nawet jeżeli nie - teraz umiała to robić lepiej, a nawet, jeżeli sama miała z tym problemy za młodu, to teraz jakby zupełnie wyleciało jej to z głowy. Brakowało jej wyrozumiałości i była niezwykle zirytowana faktem błędów, które Węgorz popełniał. Więc...cóż, na razie nici z pochwały. I nawet, jeżeli powiedział ładnie przywódców, dla niej to była wiedza która poza program nie wykraczała i nie potrzebowała miłych, chwalących słówek.
— Ta. W Gromie zastępca to Żubrze Gardło, medyka nie mają. Ale mają terminatora medyka, Truskawkową Łapę. Klan Cienia to Krogulczy Szpon i Szczypiący Mróz, zaś w Wichrze Lawendowy Kwiat oraz Lśniąca Sadzawka. — mruknęła. Doszli aż do Bobrowej Tamy, na którą Bratkowa wskoczyła i oczekiwała, że kocurek zrobi to samo. Przeszła przez nią, po czym zatrzymała się. — To tereny Klanu Gromu. Powąchaj i idziemy.