Trening Gwieździstej Łapy

[Gwieździsta Noc]

Ledwo zdążyli się zrównać i Gwiazdka miała nadzieję, że skończy się jej męczarnia na drzewie. Srebrzysto-białe łapy naprawdę ją bolały i zdawała sobie sprawę, że tego po prostu nie ukryje, a Porywisty na pewno zauważył, jak ciężkie było to dla niej zadanie. Zwłaszcza, że sam się przecież zmęczył, a gdzie jej do niego? Nie była ani tak duża, ani tak muskularna, ani nawet tak doświadczona jak ten przeklęty rudy kocur, który właśnie postanowił wspiąć się wyżej. Po co? Chyba tylko, żeby sprowokować swoją terminatorkę! I ewentualnie okazać dominację, pokazać, kto tu jest mistrzem. Zrywek miał ciekawy gust. Trzeba było mu to przyznać. Córka Wietrznego Dnia natomiast... postanowiła, że nie da się tak po prostu zmęczyć i dorzuci swoje trzy grosze. Nim ruszyła za nim w górę, mimo drżących mięśni, zadarła głowę w górę, podnosząc wzrok na kocura, który akurat wchodził na grubą gałąź.
— Muszę przyznać, że z tej perspektywy wyglądasz nad wyrrrraz interrresująco — odezwała się akurat w idealnym momencie, łapiąc go wystawionego prosto w jej stronę.
— Mistrzu — dodała po chwili. Parsknęła pod nosem rozbawiona i dopiero po tych słowach zaczęła wspinać się wyżej, wypatrując nadającą się gałąź na podobnej wysokości, na której zatrzymał się Zrywek. W pewnym momencie już naprawdę z trudem odrywała pazury od kory, ale w końcu udało jej się! Dotarła do gałęzi, na której ostrożnie przysiadła, trzymając się łapami za jej trzon.