Trening Szorstkiej Łapy

[Złoty Pysk]

Węszył, węszył i w końcu wywęszył - i to nie byle co, bo gołębia! To byłaby dobra zdobycz, jeśli tylko Szorstkiemu uda się pozostać niezauważonym i nie spłoszy ptaka. Wiedział, że każdy źle postawiony krok może zdradzić jego obecność i smakowity kąsek zwieje, a tego wolałby uniknąć, biorąc pod uwagę okoliczności. Ugiął łapy, przenosząc ciężar ciała na tylne kończyny, zarazem upewniając się, że na pewno wiatr wieje mu w pysk. Uważnie obserwował zarówno gołębia, jak i zwracał uwagę na to, co ma pod łapami, (coby nie stanąć na, na przykład, wyschnięty patyczek), podchodząc do niego po kawałku - kilka szybkich kroków, po czym chował się za wyższą kępą trawy, potem znowu szybko do kolejnej osłony. Powtarzał to, dopóki nie znalazł się odpowiednio blisko ptaka. Wybił się zręcznie z tylnych łap, celując przednimi w skrzydła, żeby móc w nie wbić pazury i uniemożliwić gołębiowi ucieczkę. Jeśli to mu się udało- wbił zęby w szyję zwierzęcia, aby skręcić mu kark.