Płeć: kocur
Matka: Cichy Strumyk
Ojciec: Wężowy Język
Wystarczy tylko jedno ukradkowe spojrzenie na niego, aby zauważyć, że nie tylko odznacza się nietypową, orientalną urodą, ale też niczego sobie rozmiarami. Długie i szczupłe łapy kocura sprawiają, że przypomina brzozę, co prawda jeszcze niewyrośniętą, ale w przyszłości tytuł żyrafy będzie mu się po prostu należał, zwłaszcza że na domiar wszystkiego całe ciało ma smukłe, chociaż jeszcze nieproporcjonalne. Trzeba mu dać czas, aby się porozciągał we wszystkie strony, także na spokojnie. Jego ogon jest długi, puszysty i bardzo ruchliwy, a dobrze zbudowane barki prowadzą do trójkątnej głowy, po której bokach, a nie na czubku, osadzone są duże i szerokie uszy. (cd. w kp)
Idealny syn Cichego Strumyka, który odziedziczył po niej powściągliwość nie tylko w gestach, ale także słowach. Zawsze jest spokojny oraz stonowany i nigdy nie daje ponieść się emocjom, myśląc dwa razy przed wypowiedzeniem słowa i wykonaniem czynu. Uczy się przede wszystkim od matki, spędza z nią naprawdę dużo czasu, naśladuje jej sposób mówienia oraz gesty, a przy tym wszystkim po cichu zabiega o bycie najlepszym z rodzeństwa, zwłaszcza że gdzieś tam głęboko w jego wnętrzu siedzi niezdrowe poczucie lepszości oraz wyższości, zaraz obok przekonania o swojej wyjątkowości i niezastąpioności. Zna wymagania swoich rodziców i zamierza brać je pod uwagę w swoich działaniach, żeby zyskać nie tylko w ich oczach, ale także w oczach całego klanu. Ma wielkie i niezłomne ambicje, które zamierza wspierać swoim naturalnym talentem do oczarowywania, zwłaszcza że nonszalancji, lekkości oraz dyplomacji mu nie brakuje, a i niemałą charyzmą może się pochwalić, przejmując dowodzenie w nieciekawym towarzystwie.
