Trening Jeziornej Łapy

[Księżycowe Jezioro]

Patrzyła z niedowierzaniem na martwego zająca. Gdy się na niego rzuciła, była jak w amoku, dlatego teraz patrzyła wręcz z zaskoczeniem, że faktycznie - udało jej się. Usłyszała jednocześnie burczenie w żołądku. No tak, dzisiaj trochę się pomęczyła, zwłaszcza, że zająca było ciężko znaleźć, ale...
- Udało się! - pisnęła cichutko sama do siebie, po czym wzięła zająca w pysk i wróciła się po dwie poprzednie ofiary.
I weszła tak do Obozu, cała na biało, z trójką zdobyczy dyndającą jej z pyska. Widziała już zarys Mistrza, który wyczekiwał jej powrotu, po czym z dumą położyła całą trójkę pod jego łapy i popatrzyła na niego z uśmiechem. Była zmęczona, to musiało być po niej widać, ale uśmiech nie schodził jej z pyska, a nawet cicho burczący brzuch nie spowodował, że zmieniła swojej dumnej i wyprostowanej pozycji.
Nie mówiła nic, bo nie musiała - niech ta zwierzyna mówi za nią.