Trening Jeziornej Łapy

[Księżycowe Jezioro]

Jej pysk lekko wykrzywił się, gdy została ugryziona w łapę. Ale to było nic w porównaniu z uczuciem jednostronnej miłości, z jakim borykała się już od dłuższego czasu. Mimo to ugryzła to, co dała radę - i po usłyszeniu znaku od Skry natychmiast zeszła z terminatorki. Odwróciła głowę, czekając na słowa.
Które, swoją drogą, przeszyły ją jak sztylety. Co z tego, że wygrała? To było beznadziejne. Chaotyczne. Niczego nie nauczyła się od ostatniej walki ze Skrą. I mogłaby za to winić swój brak wiedzy i praktyki, ale nie - wolała winić siebie.
Widzę, że czeka nas sporo pracy.
Nie patrzyła ani na swoją przeciwniczkę, ani na jej Mistrzynię, ani na Skrę. Wbiła wzrok gdzieś w bok, jakby nie śmiąc nawet spojrzeć na Mistrza. Jej porażka. Jej nieudolna próba walki.
Odprowadziła wzrokiem obie kotki. Żołądek podjechał jej do gardła gdy zobaczyła, jak poobijana jest Bawełna. Będzie musiała później do niej zajrzeć, jak się czuje. Nie dzisiaj. Za parę dni. Być może.
Siedziała cicho, czekając na kazanie i słowa, które nie dadzą jej spać w nocy. Ani dzisiaj, ani przez kolejny księżyc.