Trening Płomiennej Łapy

[Jaśniejący Płomień]

W takim razie na pewno będzie musiał spróbować porozmawiać z Fiołkowym Świtem. Nie ma pewności, iż zna on odpowiedzi na pytania zahaczające o kwestie bliskie przywódcom, ale nie zaszkodzi spróbować. Zresztą, dobrze byłoby dowiedzieć się czegokolwiek nowego, nie muszą to być szczegóły dotyczące Szepczącej Sadzawki. Póki co Płomiennej Łapie wystarczy, że Biały Puch pokaże mu stronę, w którą należy iść, by się do niej dostać. Nie żeby planował samotne poszukiwania - nie ma najmniejszego pojęcia, jak daleko to może być... Poza tym taka samotna wyprawa pewnie nie skończyłaby się dla niego najlepiej. Zawsze jednak warto mieć jakiekolwiek pojęcie. Żadna wiedza nie jest bezużyteczna. Nigdy nie wiadomo, co okaże się ważne w przyszłości.
- Dzięki - mówi zadowolony z takiego rozwoju zdarzeń. A następnie przekierowuje tory myślowe na dalszą część treningu: zejście z drzewa! Oczywiście zdarzało mu się w przeszłości wspinać, co wiązało się z późniejszym schodzeniem, lecz pierwszy raz dane mu było wleźć na taką wysokość, nie może więc pozwolić sobie na niechlujną wycieczkę w dół. Życie bez dwóch zdań odbiega od tego, co sobie za kociaka wyobrażał i na co liczył, co nie oznacza, że buremu szczególnie spieszy się na wątpliwego istnienia Srebrną Skórkę.
- Mhm, będę ostrożny - zapewnia terminator. Przechodzi kilka kocięcych kroków w stronę pnia debu, gdzie podąża krok po kroku za radą mentorki. Obejmuje drzewo, pazurami zapewniając sobie dobry chwyt, a później wykonuje odwrotną wspinaczkę. Odbija się tylnymi łapami, by zaraz chwycić się mocno przednimi, następnie w kilku takich susach zbliża się do ziemi, aż wreszcie wszystkimi czterema kończynami ląduje z powrotem na sypkim śniegu. Stamtąd cofa się, dając Białemu Puchowi miejsce, i czeka na kotkę. Podnosi głowę, chcąc móc uważnie przyglądać się jej ruchom. Jeżeli po chwili śnieżnobiała wojowniczka bezproblemowo znajduje się przy nim, kocur idzie w wybranym przez nią kierunku, gotów powrócić do niezamkniętego - jego zdaniem - tematu.
- Wierzysz w Gwiezdny Klan. Mimo że nigdy nie spotkałaś się z żadnym z kotów ze Srebrnej Skórki - przedstawia fakty w ramach wprowadzenia. - W porządku. Ale naprawdę nie dziwi cię, że przynajmniej Malinowa Gwiazda nie przyszła do ciebie w snach? Ani razu?