Trening Płomiennej Łapy

[Biały Puch]

- Na pewno? - zapytała zmartwiona, kładąc po sobie uszy. Stan terminatora nie wskazywał na to, że spał dobrze. Wręcz przeciwnie, jakby nie zmrużył oka przez pół nocy. Pijawka nie była kotem, który naciskał na to, aby dowiedzieć się czegoś już, natychmiast. Była za to mistrzynią, która na każdym kroku starała się pokazać, że jej terminatorzy mieli w niej wsparcie.
Na zaczepkę Płomyka w stronę Kropelki, złotooka najpierw przyjrzała się swojemu starszemu, rudobiałemu terminatorowi, a następnie temu młodszemu, o burym futrze z pręgowaniem ticked. Ton syna Czerwonej Gwiazdy nie brzmiał jednak opryskliwie... po prostu zaczepnie. Chciała się jednak upewnić, czy wszystko było w porządku, aby obdarzyć następnie każdego z nich uśmiechem. Ruszyła w stronę wyjścia.
Biała wojowniczka delikatnie zamachała ogonem, nieco speszona. Nie uważała się za kota, należącego do klanowej elity. Była raczej zwykłą, szarą - chociaż chyba bardziej białą - wojowniczką klanową. Cieszyła się jednak, że miała okazję iść, a do tego mieli towarzyszyć jej Deszczowa Łapa i Płomienna Łapa. Żałowała jedynie, że Rysiowi nie udało się dostać do szeregu kotów, które miały iść na Zgromadzenie.
- Od ponad sześćdziesięciu księżyców... Na tych terenach nie odbyło się... ani jedno, ale nie jestem pewna też... kiedy odbyło się na starych terenach - miauknęła, kierując spojrzenie na Płomyka. Powoli dochodzili do Wyjących Wzgórz, więc uznała, że mogli już chyba powoli zaczynać omawiać teorię.
- Jak myślicie, gdzie znajdują się... czułe punkty kota? W jakie... najlepiej atakować?