wojowniczy trening cisowej łapy

[Barwna Woda]

Wprawione uszy medyka poza krzykiem Cisowej Łapy wyłapały bez żadnego problemu gruchotanie w kościach młodzika; i zerwał się na równe łapy, żeby podbiec do swojego ucznia i go obejrzeć, sprawdzić, czy aby na pewno niczego sobie nie złamał. Brzmiało groźnie, chociaż Cis wyglądał tak, jakby był w jednym kawałku.

Barwna Woda westchnął głęboko, kilka razy liżąc młodego kocura między uszami, kilka razy jeszcze zerkając na jego grzbiet, jakby chciał się upewnić, czy żadna kość nie przeskoczyła w złe miejsce. - Nic sobie nie zrobiłeś, Cisowa Łapo? - spytał mimo wszystko, zaraz jednak znowu westchnął i... po prostu pokierował się z Cisem ku wyjściu z obozu.

- ... można tak powiedzieć, tak. Zabieram Cię na Koci Grzbiet, tam będziemy się spotykać co jakiś czas, więc zapamiętaj drogę. Zawsze bladym świtem, będę Cię uprzedzał poprzedniego dnia, kiedy takie treningi będą się odbywać... i prośba z mojej strony - nie krzycz poza obozem. Możesz... przykuć uwagę drapieżnika - to ważna rzecz, której Cisowa Łapa musiał się nauczyć. Nie krzyczeć w Królikarni ani daleko poza obozem.

Barwinek przysiadł na trawie Kociego Grzbietu i zlustrował młodego kocura od stóp do głów. - Ty i Rybołów jako medycy nie będziecie musieli polować, ani walczyć. Ale musicie... posiąść te umiejętności w razie potrzeby. Samoobrony. Powiedz, Cisie, co wiesz na temat walki. Sparingowałeś się kiedyś z kimś?