Trening Jaśminowej Łapy

[Kwitnący Jaśmin]

Dobrze. Dobrze! Wymienił wszystkie trzy dobrze, punkt dla Jaśmina! Nie dostał pochwały, ale nawet potwierdzenie od kremowej kotki można było uznać za taką, prawda?
Świętowanie nie trwało długo, bo mistrzyni natychmiastowo zaczęła wymieniać jak z marszu imiona kotów, których młodzik ani trochę nie kojarzył. Wymieniała szybko, za szybko. Zapatrzył się na swoje łapy, próbując po każdym wymienionym imieniu chociaż raz je powtórzyć w głowie, jednak nawet na to czasu nie miał. W międzyczasie dotarli na koci grzbiet, co ledwo zarejestrował, po prostu się zatrzymał w tym samym momencie co mistrzyni. Kilka uderzeń serca więcej i potok słów Bawełny się zatrzymał na pytaniu w stronę ucznia. Uhh i co ma odpowiedzieć?
- Tak? Nie? Znaczy, nie zapamiętałem wszystkiego, nie ma mowy, żebym zapamiętał od razu, strasznie dużo tych imion... Ale postaram się zrobić to jak najszybciej! Możemy je później powtórzyć? - zapytał, skacząc podczas tej wypowiedzi z otoczenia, na mistrzynię, na swoje łapy i tak w kółko. Chętnie by przytaknął i po prostu ruszył dalej, ale co jak to był jedyny raz na całym treningu, gdzie omawiają rangi? Kocur nie miał odwagi, by poprosić jakiegoś wojownika o douczenie go, tylko po to, by na następny dzień odpowiadać przed mistrzynią.
I kolejna ściana informacji, tym razem były to obowiązki, które... nie brzmiały tak źle. Wszystko było lepsze niż leżenie i obijanie się w królikarni! Przytakiwał głową na każdy punkt, który był sto razy łatwiejszy do zapamiętania niż losowe, ledwo klejące się ze sobą imiona.
- Mogę wychodzić z obozu poza polowaniem? Co jak nie będzie cię w obozie, a będę chciał z kimś wyjść na polowanie? I kim był... Bukowa Kora. - Zarzucił falą pytań, bo chciał być wszystkiego pewien. Wymawiając imię ostatniego kocura, lekko się zgarbił, bo czuł, że mógł być to jakiś ważny kot z historii klanu, o którym nie miał zielonego pojęcia.