Trening Jaśminowej Łapy

[Kwitnący Jaśmin]

Patrzył z niedowierzaniem na już martwą, leżącą pod jego łapami wronę. Udało się... Udało się! Nie mógł w to uwierzyć. Kocur otworzył pyszczek w radosnym grymasie, czując rosnącą wewnątrz radość. Tyle czasu, tyle chodzenia w tej niewygodnej pozycji i w końcu się udało! Miał ochotę krzyczeć, szybko pobiec i pochwalić się swoją pierwszą w życiu zdobyczą, miał ochotę biegać i świętować. Czuł nawet, jak do jego oczu napływają łzy radości. Jednak musiał się z tym wszystkim wstrzymać, miał za zadanie złapać jeszcze dwie zdobycze! Nawet jeśli będzie musiał węszyć do wschodu, nie podda się, nie zawiedzie swojej mistrzyni. Tylko teraz... Co ma zdobyć z kąskiem?
Rozejrzał się po otoczeniu. Obóz był... daleko. Mistrzyni też. Bez sensu chodzić z każdym piszczkiem do obozu. Chyba... Chyba będzie go najlepiej na razie schować? Nie było w okolicy innych kotów czy drapieżników, którzy mogliby zabrać mu łup, racja? To chyba będzie najrozsądniejsze wyjście. Wziął wronę w pysk i udał się w kierunku najbliższego drzewa. Położył pod nim ptaka i przykrył liśćmi czy czymkolwiek co znalazł pod łapkami. To... Powinno dać radę. Zapamiętał lokalizacje drzewa i kilkoma susami się od niego oddalił. Ponownie przybrał pozycję łowiecką i zaczął węszyć, prawie natychmiastowo łapiąc rytm. Tym razem pójdzie szybciej!