Zielony Pagórek

[Księżycowe Jezioro]

Uśmiechnęła się mimowolnie.
- Oczywiście. Kos tylko wydaje się być taką babcią, której można wejść na głowę. Ale przede wszystkim to jest silna kocica, więc z pewnością każdy, kto spróbowałby tylko jakichś sztuczek, dostałby czkawki. - zachichotała wesoło, splatając z nim ogon.
Zerknęła na niego, gdy temat przeszedł na ich jedyną córeczkę.
- Nie ma nic złego w tym, że chce być silniejsza. [b]Ja chciałam być silniejsza. I nie ma w tym nic złego. Może i jest delikatna, ale jeśli jest naszą córką, to też ma w sobie wszystko, by być najsilniejszym wojownikiem w Rzece. Jeśli... jeśli tego pragnie, to proszę, nie zakazuj jej tego. Bo ona myśli... że w ten sposób ją dyskryminujesz wobec braci. A ja nigdy nie pozwolę, by nasza córka czuła się gorzej. [/b] - powiedziała, odwracając wzrok ze smutkiem. Zmierzch może i była kotką, kruchą i delikatną, ale i Jeziorko taka była. Jeśli jej córka ma te same ambicje, co ona miała, to Jezioro zamierza tylko i wyłącznie pomagać jej w osiągnięciu celów.
- Wracajmy - zaczyna robić się chłodno. Nie chcę, być złapał jakiś kaszel! - zamruczała czule, dotykając go noskiem w policzek i uśmiechając się.
Oboje skierowali się w stronę Obozu,

/zt x2